Ба булбули насиҳат кунон гуфт ток

به بلبل نصیحت کنان گفت تاک

Ки гаштами зи кори ту андӯҳнок

که گشتم ز کار تو اندوهناک

Сафои гулистони мо азгл аст

صفای گلستان ما ازگل است

Гулистони моро баҳо аз гул аст

گلستان ما را بها از گل است

Гули имрӯзи зеби гулистон буд

گل امروز زیب گلستان بود

Гул ар нест айби гулистон буд

گل ار نیست عیب گلستان بود

Чаро фохта зад чунин гӯли ту

چرا فاخته زد چنین گول تو

Чаро андари ин роҳ шуд ғӯли ту

چرا اندر این راه شد غول تو

Буд фохта аз дили вдидаҳи кӯр

بود فاخته از دل ودیده کور

намебошад ӯро шъирии шуъӯр

نمی باشد او را شعیری شعور

намебинад ӯ сарви худро ба боғ

نمی بیند او سرو خود را به باغ

Ки кӯи кӯ ҳаме мезанад дар суроғ

که کو کو همی می زند در سراغ

Тугар ошиқии кӯри шӯи азнзр

تو گر عاشقی کور شو ازنظر

Тўгръошқӣ лол мебошу кар

توگرعاشقی لال می باش و کر

Ту гръошқии маҳв дидор бош

تو گرعاشقی محو دیدار باش

Тугар ошиқии нақш девор бош

توگر عاشقی نقش دیوار باش

Надонистае ин ки ҳар бе адаб

ندانسته ای این که هر بی ادب

Расад ҳар дам аз дарди ҷонаш ба лаб

رسد هر دم از درد جانش به لب

Чаро беадаб бошӣу ёваи гӯ

چرا بی ادب باشی و یاوه گو

Фузулии нмоӣӣ чаро пеш ӯ

فضولی نمائی چرا پیش او

Тўкрдӣ ба гул аз чаҳ чун вчро

توکردی به گل از چه چون وچرا

Кунун ман чаҳ гӯям дар ин моҷаро

کنون من چه گویم در این ماجرا