Ба булбули чунин посух омад зи ток

به بلبل چنین پاسخ آمد ز تاک

Ки худро макун аз ғами дили ҳалок

که خود را مکن از غم دل هلاک

Гулатро фурӯд оварам аз ғазаб

گلت را فرود آورم از غضب

Кунам бахшиши ҷурмат аз ӯ талаб

کنم بخشش جرمت از او طلب

Вале гул дилаш ҳаст нозуки басӣ

ولی گل دلش هست نازک بسی

Надорад бидон нозукии дил касе

ندارد بدان نازکی دل کسی

Кунун чораи кор бояд намӯд

کنون چاره کار باید نمود

Ки гул ояд азхшм шояд фурӯд

که گل آید ازخشم شاید فرود

Чўмии байнами ин сони асири ғамӣ

چومی بینم این سان اسیر غمی

Ба ҳоли тўсўзди дили ман ҳаме

به حال توسوزد دل من همی

Макаши оҳи воФғон аз ин бештар

مکش آه وافغان از این بیشتر

Ки оҳат занад бар рагами нештар

که آهت زند بر رگم نیشتر

Махӯр ғами шафиъ гуноҳат шавам

مخور غم شفیع گناهت شوم

Ба дармондагиҳо паноҳат шавам

به درماندگی ها پناهت شوم

Чаро кас кунад корӣ аз ҷоҳилӣ

چرا کس کند کاری از جاهلی

Ки бози оради охири пушаймони дилӣ

که باز آرد آخر پشیمان دلی

Агар кас кунад ҳоҷатиро раво

اگر کس کند حاجتی را روا

Равои ҳоҷаташро намояди худо

روا حاجتش را نماید خدا

Вагар каси дилиро ба даст оварад

وگر کس دلی را به دست آورد

Ба дасти ончӣ дар даҳр ҳаст оварад

به دست آنچه در دهر هست آورد

Дили озор кам шӯгар аҳли дилӣ

دل آزار کم شو گر اهل دلی

Дилиро маранҷон агар оқилӣ

دلی را مرنجان اگر عاقلی