Ба гул гуфт ток эй гули нозанин

به گل گفت تاک ای گل نازنین

Ки вом аз ту бигрифта бӯи машки чин

که وام از تو بگرفته بو مشک چین

ТўгФтӣ ки беруни рӯми азчмн

توگفتی که بیرون روم ازچمن

Чамани рочаҳи бок ар надорад чу ман

چمن راچه باک ار ندارد چو من

з рӯй ту нури гулистон буд

ز روی تو نور گلستان بود

Чаман бе ту бадтари зи зиндон буд

چمن بی تو بدتر ز زندان بود

Рӯйгар ба дар аз гулистони мо

روی گر به در از گلستان ما

Бурун рафт хоҳад зтни ҷони мо

برون رفت خواهد زتن جان ما

Марои оташ эй гул ба хирман мазан

مرا آتش ای گل به خرمن مزن

Чу оташ задӣ боз доман мазан

چو آتش زدی باز دامن مزن

з булбул мабош ӣнҳамаи тнгдл

ز بلبل مباش اینهمه تنگدل

Ки ӯ худ пушаймон шудааст вхҷл

که او خود پشیمان شده است وخجل

Агар ҷурм ӯро бубахшӣ ба ман

اگر جرم او را ببخشی به من

Бубахшад туро холиқи зўолмнн

ببخشد تو را خالق ذوالمنن

Гар азолтФот тўммнўн шавам

گر ازالتفات توممنون شوم

Бигӯям ки чун гирдам вчўн шавам

بگویم که چون گردم وچون شوم

Срток аз афлок хоҳад гузашт

سرتاک از افلاک خواهد گذشت

Пар аз ток гардад ҳамаи кӯҳи вдшт

پر از تاک گردد همه کوه ودشت

Кун омурзиш аз ҳақи талаб кин накӯаст

کن آمرزش از حق طلب کاین نکوست

Ки бахшанда ҷурмҳо эй дил ӯст

که بخشنده جرم ها ای دل اوست

Ба ҳар дам кунигар ҳазорон гуноҳ

به هر دم کنی گر هزاران گناه

Бубахшад кашӣ аз надомат чу оҳ

ببخشد کشی از ندامت چو آه