Бигуфто гул эй ток рӯй чаман

بگفتا گل ای تاک روی چمن

Сияҳ гашта дар пеши чашмони ман

سیه گشته در پیش چشمان من

Дилами бскаҳи сайр аз гулистон шуда аст

دلم بسکه سیر از گلستان شده است

Гулистон ба пешам чу зиндон шуда аст

گلستان به پیشم چو زندان شده است

Баронам ки беруни рӯм аз чаман

برآنم که بیرون روم از چمن

Хушаст ар набошам дар ин анҷуман

خوش است ار نباشم در این انجمن

з сайёра бидиҳад мунаҷҷими хабар

ز سیاره بدهد منجم خبر

На аз собити он ахтарони дигар

نه از ثابت آن اختران دیگر

Шунидам ки фармӯдаи пандии ҳаким

شنیدم که فرموده پندی حکیم

Ки шодон буд рӯҳ ӯ дар Наим

که شادان بود روح او در نعیم

Ба ҳар ҷо ки гаштӣ бар халқи хор

به هر جا که گشتی بر خلق خوار

Ба азми сафари хези вбрбндбор

به عزم سفر خیز وبربندبار

Дарахт ар намедошт як ҷои мақар

درخت ار نمی داشت یک جا مقر

Кӣ азораҳи втишаҳ будаш хатар

کی ازاره وتیشه بودش خطر

Вагар об май буд ҷорӣ ба ҷӯ

وگر آب می بود جاری به جو

намешуд бдўгндаҳ аз рангу бӯ

نمی شد بدوگنده از رنگ و بو

Чаро ранги вбўи рокнми ганду зишт

چرا رنگ وبو راکنم گند و زشت

Шавам аз чаҳ дӯзах ки ҳастам биҳишт

شوم از چه دوزخ که هستم بهشت

Бҳл то зи гулзори беруни рӯм

بهل تا ز گلزار بیرون روم

Азин бештар аз чаҳ дил хӯн шавам

ازین بیشتر از چه دل خون شوم

Балӣ дар диёрӣ ки каси гашти хор

بلی در دیاری که کس گشت خوار

Ҳамон ба ки берун равад зони диёр

همان به که بیرون رود زآن دیار