Шабӣ ёд дорам ки парвона Эй

شبی یاد دارم که پروانه ای

Даромад зи дрҳмчўи девона Эй

درآمد ز درهمچو دیوانه ای

Ту гуфтӣ самандар на парвона буд

تو گفتی سمندر نه پروانه بود

Ки аз оташаши ҳеҷ парво набӯд

که از آتشش هیچ پروا نبود

зи баси маст буд взхўд бе хабар

ز بس مست بود وزخود بی خبر

Ҳамеи шамъро гашт бар даври сар

همی شمع را گشت بر دور سر

Назар буд пайвастаи манро ба шамъ

نظر بود پیوسته من را به شمع

Ки ногуҳ зад ӯ хештанро ба шамъ

که ناگه زد او خویشتن را به شمع

Париши сӯхт аз ишқи всўдои шамъ

پرش سوخت از عشق وسودای شمع

зи болои биФтод бар пои шамъ

ز بالا بیفتاد بر پای شمع

Перуи боли висўхт аз нур ӯ

پرو بال ویسوخت از نور او

Маро низ дили сӯхт аз давр ӯ

مرا نیز دل سوخت از دور او

Ҳамеи пурзанон буд то ҷон бидод

همی پرزنان بود تا جان بداد

Хуши он кас ки ҷони пеш ҷонон бидод

خوش آن کس که جان پیش جانان بداد

Сроўрди пас шамъи вҳии рехти ашк

سرآورد پس شمع وهی ریخت اشک

Ман аз ашк ӯ аўФтодм ба рашк

من از اشک او اوفتادم به رشک

Бигуфтам ба чашми худ эй зарраи байн

بگفتم به چشم خود ای ذره بین

Агар ашк резӣ бирез ин чунин

اگر اشک ریزی بریز این چنین

Агар шамъи парвонаро пар бсухт

اگر شمع پروانه را پر بسوخت

Худ ӯ дидам аз пой то сар бсухт

خود او دیدم از پای تا سر بسوخت

Барои Тогоем зи сари қисса Эй

برای توگویم ز سر قصه ای

Ки шояд зи дониши барии ҳисса Эй

که شاید ز دانش بری حصه ای