Чу гул рафт аз боғи гулҳои боғ

چو گل رفت از باغ گل های باغ

Ба дилҳо ниҳоданд чун лолаи доғ

به دلها نهادند چون لاله داغ

зи ғам сунбул афтод дрпичи втоб

ز غم سنبل افتاد درپیچ وتاب

Бирафт аз Рахши ранги возчшмши об

برفت از رخش رنگ وازچشمش آب

Бишуд наргис аз дрдбимортр

بشد نرگس از دردبیمارتر

Дар озори бдшд дар озор тар

در آزار بدشد در آزار تر

БнФштаҳ ба бар ҷома нилӣ намӯд

بنفشته به بر جامه نیلی نمود

Сияҳи чеҳри худро з силӣ намӯд

سیه چهر خود را ز سیلی نمود

Гули оташини андар оташ нишаст

گل آتشین اندر آتش نشست

Шуд аз дайни буруну шдотши параст

شد از دین برون و شدآتش پرست

Сипари ғами зғми худ бар сари ниҳод

سپر غم زغم خود بر سر نهاد

Ба даҳри анчаҳи ғам буд бар сари ниҳод

به دهر انچه غم بود بر سر نهاد

Гули Марями обистан аз дард шуд

گل مریم آبستن از درد شد

Гули зарди азин ғами Рахш зард шуд

گل زرد ازین غم رخش زرد شد

занда хазон шуд ҳамеша баҳор

ز انده خزان شد همیشه بهار

Нагардад ба андӯҳи вғми каси дучор

نگردد به اندوه وغم کس دچار

Ду равияи дўдстӣ ҳаме зад ба сар

دو رویه دودستی همی زد به سر

Чу аз рафтани гули бшдбохбр

چو از رفتن گل بشدباخبر

БиФтоди сӯрӣ ба сӯзи вгдоз

بیفتاد سوری به سوز وگداز

Ҳамеи навҳа гар шуд ба сӯрати ҳиҷоз

همی نوحه گر شد به صورت حجاز

зи сӯсан чаҳ гӯям ки бо даҳ забон

ز سوسن چه گویم که با ده زبان

зи ғам оҷиз омад зи шарҳи вебён

ز غم عاجز آمد ز شرح وبیان