Ба булбули биФтод чун чашми гул

به بلبل بیفتاد چون چشم گل

Ҳамеи рехти брчҳри хӯни чашми гул

همی ریخت برچهر خون چشم گل

зи ғайрати чунон оташӣ барфурӯхт

ز غیرت چنان آتشی برفروخت

Дилаши сахти барҳол булбул бсухт

دلش سخت برحال بلبل بسوخت

Бадв гуфт к-эии ошиқи дилафкор

بدو گفت کای عاشق دلفکار

Ки ҳастӣ чунин волау биқрор

که هستی چنین واله و بیقرار

Чисон буд дрҳҷри ман ҳоли ту

چسان بود درهجر من حال تو

Чаҳ бигузашт бртўи маи всоли ту

چه بگذشت برتو مه وسال تو

Бигӯ даври гаштам чу ман аз ?бирт

بگو دور گشتم چو من از برت

Чаҳ омад зҳҷрони ман бар сарат

چه آمد زهجران من بر سرت

Ки ёри ту май буд шабҳои тор

که یار تو می بود شبهای تار

Ба гулшани бадӣ ё ки дркўҳсор

به گلشن بدی یا که درکوهسار

Туро бо ки май бўдгФти вшнўд

تو را با که می بودگفت وشنود

Туро дар шаби врўзи мӯнис ки буд

تو را در شب وروز مونس که بود

Гуҳӣ омадӣ сӯии гулзори вбоғ

گهی آمدی سوی گلزار وباغ

Гуҳӣ мегирифтӣ зи ҳолами суроғ

گهی می گرفتی ز حالم سراغ

Ваё дар дилати ёдӣ азмн набӯд

ویا در دلت یادی ازمن نبود

зи ёдмнти даҳр ғофил намӯд

ز یادمنت دهر غافل نمود

Азин чархи каҷи гардиши каҷи мадор

ازین چرخ کج گردش کج مدار

Қарорӣ намонад гуҳии барқарор

قراری نماند گهی برقرار

Ҳамаи пешаи въодши кин буд

همه پیشه وعادش کین بود

Аҷаби бади ниҳоду бади ойин буд

عجب بد نهاد و بد آیین بود

Ба гул гуфт булбул ки эй ёри ман

به گل گفت بلبل که ای یار من

Фараҳи бахши ҳоли дили зори ман

فرح بخش حال دل زار من

Дилами зи оташи давряти бади кабоб

دلم ز آتش دوریت بد کباب

На хури доштам дар фироқат на хоб

نه خور داشتم در فراقت نه خواب

зи баси брҷмолти дилами вола буд

ز بس برجمالت دلم واله بود

Ҳамаи кори ман рӯзу шаби нола буд

همه کار من روز و شب ناله بود

Ба соли вмаҳу ҳафтаи лайли внҳор

به سال ومه و هفته لیل ونهار

Талаб марг мекардам аз кирдигор

طلب مرگ می کردم از کردگار

Намардум зҳҷри ту рўӣини танам

نمردم زهجر تو روئین تنم

Гар Исфандиёрӣ шунидӣ манам

گر اسفندیاری شنیدی منم

Ту рочўн надидам дигар дар чаман

تو راچون ندیدم دگر در چمن

Чаманро супурдам ба зоғу заған

چمن را سپردم به زاغ و زغن

зи дидори ту чун шудам ноумед

ز دیدار تو چون شدم ناامید

Дгрдри гулистони маро кас надид

دگردر گلستان مرا کس ندید

Шаби врўзи ҷузи нола корам набӯд

شب وروز جز ناله کارم نبود

Касе ҷузи ғаму ғусса ёрам набӯд

کسی جز غم و غصه یارم نبود

Куҷо мешудӣ дараҷаони боварам

کجا می شدی درجهان باورم

Ки бори дигари оӣии андар барам

که بار دیگر آئی اندر برم

Чу боз омадӣ шукр яздон кунам

چو باز آمدی شکر یزدان کنم

Ба пои ту қурбони сарв ҷон кунам

به پای تو قربان سرو جان کنم

Буд ҷону сари баҳри қурбони дӯст

بود جان و سر بهر قربان دوست

Сару ҷонӣ ар ҳаст аз баҳр ӯст

سر و جانی ار هست از بهر اوست