Шабӣ ёд дорам ки ҷамъӣ ба дашт

شبی یاد دارم که جمعی به دشت

Нишастем то нимӣ аз шаби гузашт

نشستیم تا نیمی از شب گذشت

Яке баҳр рафтани зи ҷо шудаи баланд

یکی بهر رفتن ز جا شده بلند

Рафиқони бгФтндш эй ҳӯшманд

رفیقان بگفتندش ای هوشمند

Касеро зи мо ҳамраҳи худ бабр

کسی را ز ما همره خود ببر

Ки дар роҳ бошад басии хайри вшр

که در راه باشد بسی خیر وشر

Бигӯ то киро ҳамраҳи худ барӣ

بگو تا که را همره خود بری

Ки дрраҳи намояди туро ёварӣ

که درره نماید تو را یاوری

Марои зоин сухан мурдан омад ба ёд

مرا زاین سخن مردن آمد به یاد

Гарони борӣ аз ғам ба дӯшами ниҳод

گران باری از غم به دوشم نهاد

Ба дил гуфтам Андам ки боист мард

به دل گفتم آندم که بایست مرد

Киро бояд эй дил ба ҳамроҳи барад

که را باید ای دل به همراه برد

Буд пои мо ланг ва роҳаст давр

بود پای ما لنگ و راه است دور

Рафиқӣ дар ин роҳ бошад зарур

رفیقی در این راه باشد ضرور

Ки шояд маро дастгирӣ кунад

که شاید مرا دستگیری کند

Чу биҳолтми заъф перӣ кунад

چو بیحالتم ضعف پیری کند

Надорам ба ҷузи ишқи ҳайдари суроғ

ندارم به جز عشق حیدر سراغ

Касеро кҳмрҳм гузорад ба доғ

کسی را کهمرهم گذارد به داغ

Магари меҳр ӯро ба ҳамраҳ барем

مگر مهر او را به همره بریم

Ки аз ин пули пар хатар бигузарем

که از این پل پر خطر بگذریم

Илоҳӣ ба ҷоҳи набӣ ва вале

الهی به جاه نبی و ولی

Ки ҷои даҳ маро дар ливои алӣ

که جا ده مرا در لوای علی