Чўъмрм на ваа шуд аз ҳафт вҳшт

چوعمرم نه وه شد از هفت وهشت

Ба лаҳви влъби рӯзи вшби сарфи гашт

به لهو ولعب روز وشب صرف گشت

Чу аз соли даҳ умрам омад ба бист

چو از سال ده عمرم آمد به بیست

Нагаштам хабари зоин ки таклиф чист

نگشتم خبر زاین که تکلیف چیست

Чу аз бист умр ман омад ба сӣ

چو از بیست عمر من آمد به سی

Накардам ба аҳволи худ ворасӣ

نکردم به احوال خود وارسی

зи сӣ гашт чун соли умрами чиҳил

ز سی گشت چون سال عمرم چهل

зи хўдгштм аз ҷаҳли вғФлти хаҷал

ز خودگشتم از جهل وغفلت خجل

Чу соли чиҳил рӯ ба панҷа намӯд

چو سال چهل رو به پنجه نمود

Ба он ғифлати вҷҳли ман ҳай фузуд

به آن غفلت وجهل من هی فزود

зи панҷоҳ умрам чу омад ба шаст

ز پنجاه عمرم چو آمد به شصت

Ҳамаи узв ман хӯрд гашти вшкст

همه عضو من خورد گشت وشکست

Ба ҳафтод афтод агар умри кас

به هفتاد افتاد اگر عمر کس

Бигӯ зиндагонии турои гашти бас

بگو زندگانی ترا گشت بس

Расад умри касгар ба ҳаштод сол

رسد عمر کس گر به هشتاد سال

Макун дигар аз рӯзгораши савол

مکن دیگر از روزگارش سؤال

Равадгар зи ҳаштод сӯии навад

رود گر ز هشتاد سوی نود

Бигӯ зӯдтари ҷонаш аз тан равад

بگو زودتر جانش از تن رود

Расад умри кас аз навадгар ба сад

رسد عمر کس از نودگر به صد

Магӯ дорад аз зиндагонӣ расад

مگو دارد از زندگانی رسد

Туро ҳаст агар ақлу ҳуши втмиз

تو را هست اگر عقل و هوش وتمیز

Ба ботил макун сарфи умри азиз

به باطل مکن صرف عمر عزیز