Бурун рафт аз шаҳри мӯшӣ ба дашт

برون رفت از شهر موشی به دشت

Барои тафарруҷи паии сайру гашт

برای تفرج پی سیر و گشت

Ба саҳро ба сӯрох мӯшӣ расед

به صحرا به سوراخ موشی رسید

Дар онҷои яке мӯш даштӣ бидид

در آنجا یکی موش دشتی بدید

Чу ҳамҷинс буданд ваҳми кеши ҳам

چو همجنس بودند وهم کیش هم

Ба шодӣ нишастанд дар пеши ҳам

به شادی نشستند در پیش هم

Бдўмўш даштӣ бигуфто з чист

بدوموش دشتی بگفتا ز چیست

Ки ҳеҷ обу рангат ба рухсор нест

که هیچ آب و رنگت به رخسار نیست

Чаро ин чунинӣ заъиф ва назор

چرا این چنینی ضعیف و نزار

Чаро нотавонӣ чаро дили фигор

چرا ناتوانی چرا دل فگار

Ту дорӣ ба ҳар неъматии дастрас

تو داری به هر نعمتی دسترس

На чун ман ки бояд хӯрам хоки вбс

نه چون من که باید خورم خاک وبس

Бигуфт ар ту дар даштӣ аз мо баӣ

بگفت ار تو در دشتی از ما بهی

Аз он мо нзорими ветои фарбеҳӣ

از آن ما نزاریم وتو فربهی

Ба гӯшам чу аз гиря ояд садо

به گوشم چو از گریه آید صدا

Шавад бндбнди ман аз ҳам ҷудо

شود بندبند من از هم جدا

Ба сӯрохи гўӣӣ ки ман мурда ам

به سوراخ گوئی که من مرده ام

Шавад заҳри мангар шукр хӯрда ам

شود زهر من گر شکر خورده ام

Ту медидӣ ар гурбаро ҳмчўмо

تو می دیدی ار گربه را همچوما

НмигФтии аингўн чун вчро

نمیگفتی اینگون چون وچرا

Чу ҳамсояи пайваста бо душманам

چو همسایه پیوسته با دشمنم

зи андеша ҳар лаҳзаи коҳади танам

ز اندیشه هر لحظه کاهد تنم