Шунидам ки шайхӣ ба Бағдод буд

شنیدم که شیخی به بغداد بود

Зимистон ба роҳӣ гузар менамӯд

زمستان به راهی گذر مینمود

Ба кунҷии яке бача гурба дид

به کنجی یکی بچه گربه دید

Ки ларзад зи сармои чўози боди бед

که لرزد ز سرما چواز باد بید

Дили шайх бар ҳоли аўсхти сӯхт

دل شیخ بر حال اوسخت سوخت

зи раҳмат ба болой аўрхт дӯхт

ز رحمت به بالای اورخت دوخت

Бишуд хам гирифт аз замини гурба ро

بشد خم گرفت از زمین گربه را

Ниҳон кард дар пӯстин гурба ро

نهان کرد در پوستین گربه را

Пас ӯро чўмҳмони сўихонаҳи барад

پس او را چومهمان سویخانه برد

Ғзоӣӣ ки худ хўрддодош бихӯрад

غذائی که خود خوردداداش بخورد

Ҳамаш сайр фармуд ваҳми крдгрм

همش سیر فرمود وهم کردگرم

Ҳам ӯро макон дод дарҷои нарм

هم او را مکان داد درجای نرم

Шунидам ки чун шайх рафт аз ҷаҳон

شنیدم که چون شیخ رفت از جهان

Ба хобаш яке дид баси шодмон

به خوابش یکی دید بس شادمان

Бипурсед аз авзоъи воҳўол ӯ

بپرسید از اوضاع واحوال او

Бигуфто маро ҳаст ҳолеи накӯ

بگفتا مرا هست حالی نکو

Нашуд ҳеҷ тоъати чўозмни қабул

نشد هیچ طاعت چوازمن قبول

зи маъюсии хеши гаштами малул

ز مأیوسی خویش گشتم ملول

Ки ногуҳ бигуфтанд дили дори шод

که ناگه بگفتند دل دار شاد

Магари бача гурба рафтат зи ёд

مگر بچه گربه رفتت ز یاد

Чу ллаҳ кардӣ ба аўолтФот

چو لله کردی به اوالتفات

Худо дод изоин гири вдорти наҷот

خدا داد ازاین گیر ودارت نجات