з шҳзодаҳ дорам дилии пари зи дард

ز شهزاده دارم دلی پر ز درد

Ндонӣ ки боман зи ҳиммат чаҳ кард

ندانی که بامن ز همت چه کرد

Гумонам ки ӯ пӯр шоҳаншаҳ аст

گمانم که او پور شاهنشه است

зи расми бузургии дилаш огаҳ аст

ز رسم بزرگی دلش آگه است

Надонистам ӯ мард савдогар аст

ندانستم او مرد سوداگر است

Ҳаме дар паии ахзи сим визр аст

همی در پی اخذ سیم وزر است

зи шоҳон агар баҳра Эй доштӣ

ز شاهان اگر بهره ای داشتی

Зару симро хоки пиндоштӣ

زر و سیم را خاک پنداشتی

Ба мадҳаши ҳаме шеърҳо гуфтамӣ

به مدحش همی شعرها گفتمی

Чаҳ дарҳо ки дар васф ӯ сФтмӣ

چه درها که در وصف او سفتمی

Ба анъоми ман офарин ҳам нагуфт

به انعام من آفرین هم نگفت

Чаҳ дрўгҳрҳо ки додам ба муфт

چه دروگهرها که دادم به مفت

Сазовор ҳар байти ман хона Эй аст

سزاوار هر بیت من خانه ای است

Ки ҳар шеъри ман ба зи дурдона Эй аст

که هر شعر من به ز دردانه ای است

з бемоиагӣ дар куҷои каси хирад

ز بی مایگی در کجا کس خرد

Ба бозори кас дар чаро пас барад

به بازار کس در چرا پس برد

На ман шеър гуфтам ки гирами зарӣ

نه من شعر گفتم که گیرم زری

Нарафтам паии зари гуҳӣ бар дарӣ

نرفتم پی زر گهی بر دری

Аз аўхўостми баҳри халқии алоҷ

از اوخواستم بهر خلقی علاج

Ки аз малик вайрон нагирад хароҷ

که از ملک ویران نگیرد خراج

Малахи кишти махлуқро ҷумла хӯрд

ملخ کشت مخلوق را جمله خورد

Чаҳ хоҳад кас аз онкӣ ҷон доду мард

چه خواهد کس از آنکه جان داد و مرد