Дилӣ дорам ба танагӣ чун дили мӯр

دلی دارم به تنگی چون دل مور

Ғамин вхстаҳи хору зори врнҷўр

غمین وخسته خوار و زار ورنجور

Ду сад харвори ғами ҷокрдаҳ дар ӯ

دو صد خروار غم جاکرده در او

Надорад гарчи ҷой яксар мӯ

ندارد گرچه جای یکسر مو

Парешонтар зи мишкӣни турраи ёр

پریشان تر ز مشکین طره یار

зи ғами бемортар аз чашми дилдор

ز غم بیمارتر از چشم دلدار

Дилӣ дорам чу зулфи ёр бе тоб

دلی دارم چو زلف یار بی تاب

Чу моҳии ғарқа дар дарёии хуноб

چو ماهی غرقه در دریای خوناب

Дилӣ ошуфта дорам сахти пжмон

دلی آشفته دارم سخت پژمان

Чўмшкини турраи ҷонони парешон

چومشکین طره جانان پریشان

Дилӣ дорам дар оташ чун самандар

دلی دارم در آتش چون سمندر

Ғами олами дроўгрдидаҳи мзмр

غم عالم دراوگردیده مضمر

Диласт ин ё гарони кӯҳии зи фӯлод

دل است این یا گران کوهی ز فولاد

Насибам аз азал ёрб чаҳ афтод

نصیبم از ازل یارب چه افتاد

На ёбам худ ки длёи лухт хӯн аст

نه یابم خود که دلیا لخت خون است

Ҳаме донам ки бесабр вскўн аст

همی دانم که بی صبر وسکون است

Мабодои ҳечкасро инчунин дил

مبادا هیچکس را اینچنین دل

Мбодокори каси з ингуна мушкил

مباداکار کس ز اینگونه مشکل

Мабодои кас ба дарди дили гирифтор

مبادا کس به درد دل گرفتار

Надонам чун кунам бо ин дили зор

ندانم چون کنم با این دل زار

намеҳастӣ чу андрҷом карданд

می هستی چو اندرجام کردند

Марои иклхти хӯн длном карданд

مرا یکلخت خون دلنام کردند

Чаҳ будигар нмибўдӣ ба дунё

چه بودی گر نمیبودی به دنیا

Нишоне аз ман бедил чу анқо

نشانی از من بی دل چو عنقا

Зҳолмни хабари он мурғ дорад

زحالمن خبر آن مرغ دارد

Ки дардоам аз чамани худ по гузорад

که دردام از چمن خود پا گذارد

Насиҳати гӯйро аз ман ки гуяд

نصیحت گوی را از من که گوید

Каз ин пас дафтар аз пандам бишӯяд

کز این پس دفتر از پندم بشوید

Чаҳ донад онкӣ дар соҳил ба хоб аст

چه داند آنکه در ساحل به خواب است

Ки чунаст онкии мустағриқ дар об аст

که چون است آنکه مستغرق در آب است

Ба умр ваяш рӯз хуш надидам

به عمر ویش روز خوش ندیدم

Гулӣ аз гулшан шодӣ начедам

گلی از گلشن شادی نچیدم

Бидам ман съўаҳ эй бебол ва бе пар

بدم من صعوه ای بی بال و بی پر

Биоварадам бурун аз байза чун сар

بیاوردم برون از بیضه چون سر

Дилами фориғи зи осеби замон буд

دلم فارغ ز آسیب زمان بود

Ки бар шохии баландами ошён буд

که بر شاخی بلندم آشیان بود

Ба сар май барадами андари ошиёна

به سر می بردم اندر آشیانه

Муҳайё аз бароями оби вдонаҳ

مهیا از برایم آب ودانه

Пас азчндӣ ки оварадам пари вабол

پس ازچندی که آوردم پر وبال

Асирам кард шаҳбозӣ ба чангол

اسیرم کرد شهبازی به چنگال

Ба боғи дил ба умеди вхёлӣ

به باغ دل به امید وخیالی

Нишондами навбатии тозаи ниҳолӣ

نشاندم نوبتی تازه نهالی

Ба оби дида ӯро прўридм

به آب دیده او را پروریدم

Ба солӣ чанд ранҷишро кашидам

به سالی چند رنجش را کشیدم

Гуҳӣ мекардам аз хошоки покаш

گهی میکردم از خاشاک پاکش

Гуҳӣ бо об май шастами зи хокаш

گهی با آب می شستم ز خاکش

Нигоҳаши доштам аз боди вборон

نگاهش داشتم از باد وباران

Ки то дай рафт ва омад навбаҳорон

که تا دی رفت و‌آمد نوبهاران

Пас аз он садамаҳо врнҷ бисёр

پس از آن صدمه ها ورنج بسیار

Гуҳ он шуд ки оради мивае бор

گه آن شد که آرد میوه ای بار

Сумумӣ аз қазои ногуҳ вазон шуд

سمومی از قضا ناگه وزان شد

Вази он яксар баҳор аўхзон шуд

وز آن یکسر بهار اوخزان شد

Аҷаби нақшии фалаки ногуҳи барангехт

عجب نقشی فلک ناگه برانگیخت

Ки шохаш хушк шуд баргаш фурӯрихт

که شاخش خشک شد برگش فروریخت