Шамъи ин нурӣ ки бар сар бошадаш

شمع این نوری که بر سر باشدش

Пуртӯй аз рӯй дилбар бошадаш

پرتوی از روی دلبر باشدش

Ҳаст шоҳонро ба нураши эҳтиёҷ

هست شاهان را به نورش احتیاج

Чеҳра дорад сндрўсии тани чўъоҷ

چهره دارد سندروسی تن چوعاج

Ҷон диҳад ҳар кас аз ӯ баранд сар

جان دهد هر کس از او برند سر

Шамъро нозам буд расм дигар

شمع را نازم بود رسم دگر

Зинда тар мегардад аз гардани зан

زنده تر می گردد از گردن زن

Ҷони оламро магар дорад ба тан

جان عالم را مگر دارد به تن

Дар тан шамъаст ин нури тамом

در تن شمع است این نور تمام

Бар сараш бигрифтааст аз эҳтиром

بر سرش بگرفته است از احترام

Муҳаррами мейри вФқир аз он шуда

محرم میر وفقیر از آن شده

Ҳамдами бурнои впир аз он шуда

همدم برنا وپیر از آن شده

Базми орои гадоу шаҳ буд

بزم آرای گدا و شه بود

Хизри зулмоти вдлили раҳ буд

خضر ظلمات ودلیل ره بود

Ҳаркиро нурӣ ба бар бошдчўи шамъ

هرکه را نوری به بر باشدچو شمع

Сӯзии ӯро дар ҷигар бошад чўшмъ

سوزی اورا در جگر باشد چوشمع

Пуртӯй аз нури чеҳри дилбарон

پرتوی از نور چهر دلبران

Ҷилва гар гардӣда гуё андари он

جلوه گر گردیده گویا اندر آن

Зулматӣ аз шаби чўбр по карда анд

ظلمتی از شب چوبر پا کرده اند

Шамъи ҳам баҳрат муҳайё карда анд

شمع هم بهرت مهیا کرده اند

То шўдзлмти зи нави рови ҳалок

تا شودظلمت ز نو راو هلاک

Шамъ чун ҳаст аз шаби торат чаҳ бок

شمع چون هست از شب تارت چه باک

Ончии бинии шамъро бошад басар

آنچه بینی شمع را باشد بسر

Ошиқон рониз бошад дар ҷигар

عاشقان رانیز باشد در جگر

Ашк резӣ мекунад аз ани ҳаме

اشک ریزی میکند از ان همی

Кӯ ҷудо гардад зи васли ҳамдамӣ

کو جدا گردد ز وصل همدمی

Ҳайрат аз парвона дорам дараҷаон

حیرت از پروانه دارم درجهان

Кӯ кӣ огаҳ шуд азин сари ниҳон

کو کی آگه شد ازین سر نهان

Шамъ дар ҳарҷо ки гардад ҷилва гар

شمع در هرجا که گردد جلوه گر

Ояду сӯзад ба пешаши боли впр

آید و سوزد به پیشش بال وپر

Ҳеҷ парво несташ аз сӯхтан

هیچ پروا نیستش از سوختن

Бояд аз аўълми ишқи омухтан

باید از اوعلم عشق آموختن

Як шабӣ будем бо ҳам чори тан

یک شبی بودیم با هم چار تن

Ғусса бо ман буд вшмъӣ бо локин

غصه با من بود وشمعی با لکن

Нури бахшеи шамъ чун оғоз кард

نور بخشی شمع چون آغاز کرد

Гирд ӯ парвонае парвоз кард

گرد او پروانه ای پرواز کرد

ГФтгўӣии шамъ бо парвона кард

گفتگوئی شمع با پروانه کرد

Кзҷўоби аўмро девона кард

کزجواب اومرا دیوانه کرد

Гуфт бо парвонаи рӯ парво накун

گفت با پروانه رو پروا نکن

Вркнӣ парво бикун парвона кун

ورکنی پروا بکن پروانه کن

Оташӣ сӯзанда бошад нўрмо

آتشی سوزنده باشد نورما

Давраш ар гардӣ бигард аз даври мо

دورش ار گردی بگرد از دور ما

Тўкҷои въошқӣ бо нўрмо

توکجا وعاشقی با نورما

Нестии Мӯсои мёи дртўри мо

نیستی موسی میا درطور ما

Ошиқӣ бисёр корӣ мушкил аст

عاشقی بسیار کاری مشکل است

Онкӣ ошиқ мешавад дарё дил аст

آنکه عاشق می شود دریا دل است

Панҷаи миризд дар ин раҳи шери нар

پنجه میریزد در این ره شیر نر

Марди ин мадёни Неи рӯ дар гузар

مرد این مدیان نیی رو در گذر

Сўзмт аз нарав сарбозӣ макун

سوزمت از نرو سربازی مکن

Гуфтамат бо шери нар бозӣ макун

گفتمت با شیر نر بازی مکن

Ишқ бозӣ нест кор ҳар касе

عشق بازی نیست کار هر کسی

Куштаи гардиданд дар ин раҳи басӣ

کشته گردیدند در این ره بسی

Ошиқӣ бо чун худӣ кун гркнӣ

عاشقی با چون خودی کن گرکنی

Коидоздстт ки бо ӯ сар кунӣ

کایدازدستت که با او سر کنی

Ишқи ту бо мо басии давр аз ҳам аст

عشق تو با ما بسی دور از هم است

Фии алмисл чун офтоб вшбнм аст

فی المثل چون آفتاب وشبنم است

Дар длхўди ишқ парвардан чаро

در دلخود عشق پروردن چرا

Душманӣ бо ҷони худ кардан чаро

دشمنی با جان خود کردن چرا

Тўкҷо кӣ ошиқи дили хаста Эй

توکجا کی عاشق دل خسته ای

Ишқро бар худ ба тӯҳмати баста Эй

عشق را بر خود به تهمت بسته ای

Ошиқ ар ҳастӣ адабҳои тўкў

عاشق ار هستی ادبهای توکو

Нолаҳои ним шабҳои тўкў

ناله های نیم شبهای توکو

Ман ба ҳар ҷо менишинам ҳозирӣ

من به هر جا می نشینم حاضری

Ҳркҷо базмӣаст онҷои нозирӣ

هرکجا بزمی است آنجا ناظری

Пеши мо нохостаи оӣии ҳаме

پیش ما ناخواسته آئی همی

Худ бигӯ бо мо ки додат муҳаррамӣ

خود بگو با ما که دادت محرمی

Аз ки дории изн коинҷо омадӣ

از که داری اذن کاینجا آمدی

Вндри ин маҷлис чаро дохил шудӣ

وندر این مجلس چرا داخل شدی

Гуфт парвона чаҳ миҷўӣии адаб

گفت پروانه چه میجوئی ادب

Ман куҷо дорам хабар аз рӯзу шаб

من کجا دارم خبر از روز و شب

Мнтўро ҷӯям кунам гардиши басӣ

منتو را جویم کنم گردش بسی

То туро пайдо кунам дармаҷлисӣ

تا تو را پیدا کنم درمجلسی

Чун ту рабинам ба худ ҳам нанигарам

چون تو رابینم به خود هم ننگرم

Пар занон оем ки то сӯзади пурм

پر زنان آیم که تا سوزد پرم

Маст вбихўд мешавам аз диданат

مست وبیخود میشوم از دیدنت

Пешатем то бигирам доманат

پیشت ایم تا بگیرم دامنت

Тохлосмсозӣ аз дрдФроқ

تاخلاصم سازی از دردفراق

То кунӣ пок аз рухами гирди фироқ

تا کنی پاک از رخم گرد فراق

Ошиқии сӯзади зҳҷрони моҳи всол

عاشقی سوزد زهجران ماه وسال

Ошиқӣ аз оташи шавқи висол

عاشقی از آتش شوق وصال

Хуб агар хоҳӣ надонам ишқ чист

خوب اگر خواهی ندانم عشق چیست

Ман ҳаме донам ки каси ғайр аз тунӣаст

من همی دانم که کس غیر از تونیست

Ҳозирам ё нозирам аз баҳр туаст

حاضرم یا ناظرم از بهر توست

Ҳар куҷо по мегузорам шаҳр туаст

هر کجا پا میگذارم شهر توست

Муҳаррамами ёмҷрмми зи он ту ам

محرمم یامجرمم ز آن تو ام

Гӯсфанди иди қурбони туам

گوسفند عید قربان توام

Кист ғайр аз тўкаҳи гирами изн аз ӯ

کیست غیر از توکه گیرم اذن از او

Нури рухсори тўФрмўди адхлў

نور رخسار توفرمود ادخلو

Шамъгар сари гирдоўро ов макун

شمع گر سر گیرداورا اف مکن

Даргаи хомӯшӣ ӯ ропФ макун

درگه خاموشی او راپف مکن