Ҳамон тоириро ки хонанд бум

همان طایری را که خوانند بوم

Бронндҷмъӣ ки мурғӣ аст шавам

برآنندجمعی که مرغی است شوم

Шунидам ки мурғӣаст саъди внкў

شنیدم که مرغی است سعد ونکو

Ки мебуд дрхонаҳҳо ҷой ӯ

که میبود درخانه ها جای او

Басии инс бо одамизод дошт

بسی انس با آدمیزاد داشت

Дил аз ваҳшати мардум озод дошт

دل از وحشت مردم آزاد داشت

Ба ҳрхонаҳ густарда мешуд чўхўон

به هرخانه گسترده میشد چوخوان

Сар суфра бинишаста михўрднон

سر سفره بنشسته میخوردنان

Бад-ӣни сон ки снўр бошад кунун

بدین سان که سنور باشد کنون

НмирФт аз пеши мардуми бурун

نمیرفت از پیش مردم برون

Чунин буд то қатли шоҳи шаҳид

چنین بود تا قتل شاه شهید

Ки лаънати зи эзад ба шимури визид

که لعنت ز ایزد به شمر ویزید

Чўоўозаҳи қатл шаҳ шуд баланд

چوآوازه قتل شه شد بلند

Шуд андар бар буми баси нописанд

شد اندر بر بوم بس ناپسند

Дилаши сахт ранҷида шуд зодмӣ

دلش سخت رنجیده شد زآدمی

Накард аўбаҳи мардуми дигари ҳамдамӣ

نکرد اوبه مردم دیگر همدمی

ТФўкрд бар мардуми рӯзгор

تفوکرد بر مردم روزگار

Каз эшон шуд ин зулми вкини ошкор

کز ایشان شد این ظلم وکین آشکار

Ба вайрона ҳо рафт манзил гирифт

به ویرانه ها رفت منزل گرفت

зи баси нафрат аз халқ дар дил гирифт

ز بس نفرت از خلق در دل گرفت

Дилами нафрат аз халқ дорад чўбўм

دلم نفرت از خلق دارد چوبوم

Ҳамеи рӯбаҳи вайронаи ордчўбўм

همی روبه ویرانه آردچوبوم