Шабии ёддорм ки шамъу лаган
شبی یاددارم که شمع و لگن
БгФтндбо бе забонии сухан
بگفتندبا بی زبانی سخن
Ман афтода дар пеш эшон хамӯш
من افتاده در پیش ایشان خموش
Бидода бгФторшони гӯши ҳуш
بداده بگفتارشان گوش هوش
ЛкнгФт бо шамъи равшани замир
لکنگفت با شمع روشن ضمیر
Ки эй маҷлиси орои мейри вФқир
که ای مجلس آرای میر وفقیر
Чаро сӯзии аинсон ба ҳар анҷуман
چرا سوزی اینسان به هر انجمن
Бгўшрҳи аҳволи худро ба ман
بگوشرح احوال خود را به من
Чаро ашки резии шубон то саҳар
چرا اشک ریزی شبان تا سحر
Чаро тани гудозии зи по то ба сар
چرا تن گدازی ز پا تا به سر
Гуноҳат чаҳ коФтодаҳ эй дръзоб
گناهت چه کافتاده ای درعذاب
Ба аўшмъ сӯзон бигуфто ҷавоб
به اوشمع سوزان بگفتا جواب
Ки эй мӯнис ҳар шабу рӯзи ман
که ای مونس هر شب و روز من
Ки сўзддлт бар ман всўзи ман
که سوزددلت بر من وسوز من
Марои ошиқӣ буд парвонаи ном
مرا عاشقی بود پروانه نام
Ки ӯро баҳман буд ишқии тамом
که او را بهمن بود عشقی تمام
Шабӣ пешам омад ба кошона Эй
شبی پیشم آمد به کاشانه ای
зи худ бе хабари ҳамчуи девона Эй
ز خود بی خبر همچو دیوانه ای
Ҳамеи пурзанони гашт бар даври ман
همی پرزنان گشت بر دور من
Натарсед ҳеҷ азмну ҷаври ман
نترسید هیچ ازمن و جور من
Чу аўсўхт аз оташи ман париш
چو اوسوخت از آتش من پرش
зи по то ба сари сӯзам аз кайфараш
ز پا تا به سر سوزم از کیفرش
Соқӣ аз он бодаи ёқӯти гаван
ساقی از آن باده یاقوت گون
Як дўсаҳи минои захмовар бурун
یک دوسه مینا زخم آور برون
Пас бикун андари қадаҳ аз он ба ҷом
پس بکن اندر قدح از آن به جام
Даҳ ба ман аз субҳ аз он то ба шом
ده به من از صبح از آن تا به شام
То ғам деринаам аз дил равад
تا غم دیرینه ام از دل رود
Киштии ман бар лаб соҳил равад
کشتی من بر لب ساحل رود
Хез ва меовар макун оҳистагӣ
خیز و می آور مکن آهستگی
Кун ба дар аз хотири ман хастагӣ
کن به در از خاطر من خستگی
Дар паии ин кори сар аз по макун
در پی این کار سر از پا مکن
Кӯтаҳӣ аз додан саҳбо макун
کوتهی از دادن صهبا مکن
Аз карам ар май зи хами орми шӯй
از کرم ار می ز خم آرم شوی
Доруии андӯҳи вхморми шӯй
داروی اندوه وخمارم شوی
намебидиҳ эй соқии некӯи сайр
می بده ای ساقی نیکو سیر
Зӯдтари ори вғмм аз дили бабр
زودتر آر وغمم از دل ببر
Бодаи даҳ эй соқии фархундаи ху
باده ده ای ساقی فرخنده خو
Бар дили сад чоки мановар руфӯ
بر دل صد چاک من آور رفو
Ҳуши ман аз сар бар вмстими даҳ
هوش من از سر بر ومستیم ده
Мастем аз май даҳ вҳстими даҳ
مستیم از می ده وهستیم ده