Кун эҳсон ки инсон убайдат шавад

کن احسان که انسان عبیدت شود

Агар рӯз қатласт идат шавад

اگر روز قتل است عیدت شود

Ба эҳсони тавон халқ робндаҳ кард

به احسان توان خلق رابنده کرد

Ба эҳсони тавон мурдаро зинда кард

به احسان توان مرده را زنده کرد

Ки беҷон буд онкиро нест нон

که بی جان بود آنکه را نیست نان

Балӣ мурдааст онкӣ ронӣаст ҷон

بلی مرده است آنکه رانیست جان

Бидиҳ нон ки албата аз нони диҳӣ

بده نان که البته از نان دهی

Расад рӯзгорат ба фармондиҳӣ

رسد روزگارت به فرماندهی

Хушо ҳоли онон ки нон даҳ шуданд

خوشا حال آنان که نان ده شدند

Ба ҳар нотавонии тавон даҳ шуданд

به هر ناتوانی توان ده شدند

Шудандӣ ба афтодагони дастгир

شدندی به افتادگان دستگیر

Намудандӣ эҳсон ба бурноу пер

نمودندی احسان به برنا و پیر

Турш рӯ нагаштанд аз соилӣ

ترش رو نگشتند از سائلی

Ба талхӣ накарданд хӯн дар дилӣ

به تلخی نکردند خون در دلی

Ба ширини забонии вуҷӯду карам

به شیرین زبانی وجود و کرم

Намуданд фориғи дилиро зғм

نمودند فارغ دلی را زغم

Бидоданд осӯдагии халқ ро

بدادند آسودگی خلق را

Раҳонданади зи олӯдагии халқ ро

رهاندند ز آلودگی خلق را

Кас ар ҳаст нони даҳ алӣ вале аст

کس ار هست نان ده علی ولی است

Ки тақсими рӯзӣ ба даст алӣ аст

که تقسیم روزی به دست علی است

На танҳо ҳамеи нон даҳ омад алӣ

نه تنها همی نان ده آمد علی

Ба амри худои ҷон даҳ омад алӣ

به امر خدا جان ده آمد علی