Дило ҳоҷати худ брдўст бар

دلا حاجت خود بردوست بر

Ки маъюсии оради зҷоӣ дигар

که مأیوسی آرد زجای دگر

Раво нест ҳоҷат ба каси бурданат

روا نیست حاجت به کس بردنت

Ки бошад накӯтар аз ӯ мурданат

که باشد نکوتر از او مردنت

Тамаъро чаҳ хуши бошдори сари барӣ

طمع را چه خوش باشدار سر بری

Агар нон набошад ба хон хӯни хурӣ

اگر نان نباشد به خوان خون خوری

Бикун фарш аз хок агар фарш нест

بکن فرش از خاک اگر فرش نیست

Касе кӯ нашуд фаршаш аз хок кист

کسی کو نشد فرشش از خاک کیست

Набошад агар мураккаби тундрав

نباشد اگر مرکب تندرو

Ки по ҳаст безҳмткоаҳ ваҷу

که پا هست بی زحمتکاه وجو

Надорӣ агар сим визр нест бим

نداری اگر سیم وزر نیست بیم

зи рухи сози зари ашки худ гири сим

ز رخ ساز زر اشک خود گیر سیم

Пай хӯрдани обат ар коса нест

پی خوردن آبت ار کاسه نیست

Туро дода яздони дўкФ баҳр чист

تو را داده یزدان دوکف بهر چیست

?герат шона набӯд чаҳ андӯҳ аз он

گرت شانه نبود چه اندوه از آن

Ки ангушт аз шона дорад нишон

که انگشت از شانه دارد نشان

Чароғ ар набошад ба шабҳои тор

چراغ ار نباشد به شبهای تار

Мхўрғм ки бошад чунин дрмзор

مخورغم که باشد چنین درمزار

Надорӣ агар хонаи зар нигор

نداری اگر خانه زر نگار

Туоне ба вайронагирӣ қарор

توانی به ویرانه گیری قرار

Ба баргар надории бутии маи ҷабин

به بر گر نداری بتی مه جبین

Бирав бо ғаму дард шӯ ҳамнишин

برو با غم و درد شو همنشین