Сӯзади ин толеъӣ ки ман дорам

سوزد این طالعی که من دارم

Нафрат аз умр хештан дорам

نفرت از عمر خویشتن دارم

Кош то рӯзи ҳашари шаб май буд

کاش تا روز حشر شب می بود

Рӯз агар ин буд ки ман дорам

روز اگر این بود که من دارم

Фалак аз бскаҳи кин ба ман дорад

فلک از بسکه کین به من دارد

Аҷабо аз ин ки перҳан дорам

عجبا از این که پیرهن دارم

Худнадонам ки перҳан дар бар

خودندانم که پیرهن در بر

ё ба тани мурдаи сон кафан дорам

یا به تن مرده سان کفن دارم

Тири втиғи балои даврон ро

تیر وتیغ بلای دوران را

Ҳадафи азҷони сипари з тан дорам

هدف ازجان سپر ز تن دارم

Зиндагиро ба ҷои чороркон

زندگی را به جای چارارکان

Дарди врнҷи вғм ва мҳн дорам

درد ورنج وغم و محن دارم

Фии алмисли зулфи дилбарон шуда ам

فی المثل زلف دلبران شده ام

Бскаҳи печи вхм вшкн дорам

بسکه پیچ وخم وشکن دارم

зи оташ ғам бсухтам вази ашк

ز آتش غم بسوختم وز اشک

Ҷой дар сайли мавҷ зан дорам

جای در سیل موج زن دارم

Ман сулаймонами вази гардиши даҳр

من سلیمانم وز گردش دهر

Чашм бар даст аҳриман дорам

چشم بر دست اهرمن دارم

Сӯзи дрмғз устихон дорам

سوز درمغز استخوان دارم

Чаҳ аҷаби оташӣ ба ҷон дорам

چه عجب آتشی به جان دارم

Ман на рўӣини танам на рустами зол

من نه روئین تنم نه رستم زال

Аз чаҳ ҳар ҳафта ҳФтхўон дорам

از چه هر هفته هفتخوان دارم

Чаҳ шикоят кунам зи душмани вбхт

چه شکایت کنم ز دشمن وبخت

На ғам аз ин на бок аз он дорам

نه غم از این نه باک از آن دارم

Сустӣ аз бахти всхтӣ аз душман

سستی از بخت وسختی از دشمن

Ҳар чаҳ дорам з осмон дорам

هر چه دارم ز آسمان دارم

Заъфарон ханда оварад гӯйанд

زعفران خنده آورد گویند

Лонслм ки имтиҳон дорам

لانسلم که امتحان دارم

Ман на тасдиқи ин калом кунам

من نه تصدیق این کلام کنم

Ман на бовар ба ин баён дорам

من نه باور به این بیان دارم

Пас чаро чашми ман ҳаме гиряд

پس چرا چشم من همی گرید

Ман ки рух ҳмчўзъФрон дорам

من که رخ همچوزعفران دارم

Лола гӯйанд низ бесамар аст

لاله گویند نیز بی ثمر است

Ҳам изоин гуфта саргарон дорам

هم ازاین گفته سرگران دارم

Пас чаро ман самари зи лолаи чашм

پس چرا من ثمر ز لاله چشم

Ашк монанди арғавон дорам

اشک مانند ارغوان دارم

Дӯши парвона Эй расед аз дар

دوش پروانه ای رسید از در

Пештари зонкаҳ шаб расад ба саҳар

پیشتر زآنکه شب رسد به سحر

Хештанро бҳшълаҳ бе парво

خویشتن را بهشعله بی پروا

Ончунон зад ки бод бар озар

آنچنان زد که باد بر آذر

Сӯхт ӯро пар втпон гардид

سوخت او را پر وطپان گردید

Чун дили дузди шаҳнаи дида ба бар

چون دل دزد شحنه دیده به بر

намешунидам ба гӯши ҳуш аз ӯ

می شنیدم به گوش هوش از او

Ки маро сӯхтан буд дар хур

که مرا سوختن بود در خور

Шамъ дар ҳайратам чаро сӯзад

شمع در حیرتم چرا سوزد

Аўкҷо шуд зи ишқи дӯсти хабар

اوکجا شد ز عشق دوست خبر

Аўҷмодаст ва бехабар аз ишқ

اوجماد است و بی خبر از عشق

Ишқро ҷо буд брҷонўр

عشق را جا بود برجانور

Шамъ бишуниду рехти ашки вбгФт

شمع بشنید و ریخت اشک وبگفت

Ту ндонӣ румузи ишқи магар

تو ندانی رموز عشق مگر

Ҳар чаҳ мавҷӯди гашти гашти азъшқ

هر چه موجود گشت گشت ازعشق

Ишқ дорад ба ҳар вҷўдмқр

عشق دارد به هر وجودمقر

Оташи ишқ агар туро пари сӯхт

آتش عشق اگر تو را پر سوخت

Мрмрои байн ки сӯхти по то сар

مرمرا بین که سوخت پا تا سر

Ҳамаи шаб аз ғуруб то ба саҳар

همه شب از غروب تا به سحر

Манам вшмъи вошки вхўни ҷигар

منم وشمع واشک وخون جگر

Шамъи ҳаии ашки резади вмни хӯн

شمع هی اشک ریزد ومن خون

Аўбҳрхни ман ба ҳуҷраи сартосар

اوبهرخن من به حجره سرتاسر

зи оташи ишқи ёри вҳҷр нигор

ز آتش عشق یار وهجر نگار

Ман ҳамеи сӯзам аз дили аўози сар

من همی سوزم از دل اواز سر

Манам вшмъи вшмъи вмн лоғайр

منم وشمع وشمع ومن لاغیر

Аўбаҳи ман ёри вмни бдўёўр

اوبه من یار ومن بدویاور

ӯ нишнид ба паҳлуем чу табиб

او نشنید به پهلویم چو طبیب

Ман чу бемории аФтмши дарбар

من چو بیماری افتمش دربر

Аўмро нўрчшм бошад вмн

اومرا نورچشم باشد ومن

Ҳастам ӯро рафиқи ҷон парвар

هستم او را رفیق جان پرور

Ман зрхи ашки аўнмоими пок

من زرخ اشک اونمایم پاک

То наёрад камӣ ба нури басар

تا نیارد کمی به نور بصر

ӯ ҳам аз партави таҷаллии дӯст

او هم از پرتو تجلی دوست

Равшанӣ медиҳад маро ба назар

روشنی می دهد مرا به نظر

Ҳар дўгрёни вҳри дўсўзоним

هر دوگریان وهر دوسوزانیم

То кндхндаҳи субҳдам ба саҳар

تا کندخنده صبحدم به سحر

Гар Фаридун ба фари вҷоаҳи шӯй

گر فریدون به فر وجاه شوی

Бояд охир ба дахмаи гоҳи шӯй

باید آخر به دخمه گاه شوی

Созӣ ойинагар чу Искандар

سازی آئینه گر چو اسکندر

Ки чу ойинаи пеши оҳи шӯй

که چو آئینه پیش آه شوی

Моти гардии визради рухи охир

مات گردی وزرد رخ آخر

Гар ба шатранҷи умри шоҳи шӯй

گر به شطرنج عمر شاه شوی

ДрхсўФи мамот хоҳӣ шуд

درخسوف ممات خواهی شد

Гар ба чархи ҳаёти моҳи шӯй

گر به چرخ حیات ماه شوی

Гар ба қади ҳамчуи тирӣ аз перӣ

گر به قد همچو تیری از پیری

Чун камон бе гумони ду тоа шӯй

چون کمان بی گمان دو تاه شوی

Дорӣ аз фарбеҳии тан ар чун кӯҳ

داری از فربهی تن ار چون کوه

Охир аз лоғарӣ чу коҳи шӯй

آخر از لاغری چو کاه شوی

Чун кафан перҳан шавад ночор

چون کفن پیرهن شود ناچار

Чаҳ паии шол ё кулоҳи шӯй

چه پی شال یا کلاه شوی

Обрӯии дўкўн агар ҷўӣӣ

آبروی دوکون اگر جوئی

Боядат кам зи хоки роҳи шӯй

بایدت کم ز خاک راه شوی

Кӣ чу Юсуфи шӯии азиз ба Миср

کی چو یوسف شوی عزیز به مصر

То на шокир ба қаъри чоҳи шӯй

تا نه شاکر به قعر چاه شوی