эй дили магари ту аз дроФтодгии даройӣ

ای دل مگر تو از درافتادگی درآیی

Варна ба шӯхи чашмӣ бо ишқ кӣ бар ое

ورنه به شوخ چشمی با عشق کی بر آیی

Умрӣаст то ба олам сар гашта гаштам аз ту

عمری است تا به عالم سر گشته گشتم از تو

Ҷӯёи турои з ҳар дар охири ту худ куҷое

جویا ترا ز هر در آخر تو خود کجایی

Ъзи ҷалоли васлат бо банда гуфт « нҷмо »

عز جلال وصلت با بنده گفت «نجما»

Ман дар дарун ниёем то ту буруни ниёе

من در درون نیایم تا تو برون نیایی