Қоли аллоҳи таъолӣ « Фозкрўои аллоҳи кзкр кам обоӣкм ӯашад зкро » .

قال الله تعالی «فاذکروا الله کذکر کم آبائکم او اشد ذکرا».

Ва қоли таъолӣ «у азкри рбки фии нФски тзръоу хиФаҳу дуни алҷҳри ман алқўли болғдўу алосол » .

و قال تعالی «و اذکر ربک فی نفسک تضرعا و خیفه و دون الجهر من القول بالغدو و الاصال».

Ва қол алнабӣ слии аллоҳи алайҳу силам « сайри вои сабақи алмФрдўн » қил ва ман ҳам ё расӯли аллоҳи қоли аллазӣна « аҳтзи вои бзкри аллоҳ ҳаттоу зъи азкр ӯ зорҳму вирди вои алқимаҳи хФоФо » .

و قال النبی صلی‌الله علیه و سلم «سیر وا سبق المفردون» قیل و من هم یا رسول الله قال الذین «اهتز وا بذکر الله حتی و ضع اذکر او زارهم و ورد وا القیمه خفافا».

[ бдонки зикр беодобу шароити гуфтани зёдтӣ муфид набӯд аввали бтртибу одобу шароити қиём бояд намӯд . Ва мурӣди содиқро чун дарди талабу доъияи сулӯки ин роҳи падеди нишонаш онаст ки бозикр инс гирад ва аз халқу ҳшт то аз ҳама рӯй бигардонад ва дар паноҳи зикри гурезад ки « қул аллоҳи сами зарраами фии хўзҳми илъбўн » . Ва чун бар зикр мувозибат хоҳад намӯд бояд ки асос бар тавбае насӯҳ наад аз ҷумлаи маосӣ .

[بدانک ذکر بی آداب و شرایط گفتن زیادتی مفید نبود اول بترتیب و آداب و شرایط قیام باید نمود. و مرید صادق را چون درد طلب و داعیه سلوک این راه پدید نشانش آن است که باذکر انس گیرد و از خلق و حشت تا از همه روی بگرداند و در پناه ذکر گریزد که «قل الله ثم ذرهم فی خوضهم یلعبون». و چون بر ذکر مواظبت خواهد نمود باید که اساس بر توبه‌ای نصوح نهد از جمله معاصی.

Ва буқати зикри гуфтан агар тавонад ғусл кунаду алои вузӯе тамом кунаду ҷомаи поки пӯшад бар суннату хонае холӣу торику назиф рост кунад ва агар қадре буи хуш бисӯзад аўлитр ва рӯй бқблаҳ нишинад мураббаъ ]у мураббаъи нишастан дар ҷумла авқот манеҳӣаст ало дар вақти зикри гуфтан ки хоҷаи алайҳи ассалом чун намози бомдоди бгзордӣ дар мақоми хеши бзкр гуфтан бинишастӣ то офтоб бар омадан .

و بوقت ذکر گفتن اگر تواند غسل کند و الا وضویی تمام کند و جامه پاک پوشد بر سنت و خانه‌ای خالی و تاریک و نظیف راست کند و اگر قدری بوی خوش بسوزد اولیتر و روی بقبله نشیند مربع ] و مربع نشستن در جمله اوقات منهی است الا در وقت ذکر گفتن که خواجه علیه السلام چون نماز بامداد بگزاردی در مقام خویش بذکر گفتن بنشستی تا آفتاب بر آمدن.

Ва дар вақти зикри гуфтани дастҳо баррӯии рон нааду дил ҳозир кунаду чашм фароҳам кунаду бтъзими тамом шурӯ кунад дар калима « лоолаҳи алооллаҳ » гуфтани бқўти тамом чунонк « лоолаҳ » аз ноф баровард « волооллаҳ » бадали Фрўбрди брўҷҳӣ ки асари зикри вқўти он бҷмлаҳ аъзо бирасад . Валикини овоз баланд накунад ва то тавонад дар ахФоу хФз савт кӯшад . Чунонк фармуд « возкри рбки фии нФски тзръоу хиФаҳу дуни алҷҳрмни алқўл » .

و در وقت ذکر گفتن دستها برروی ران نهد و دل حاضر کند و چشم فراهم کند و بتعظیم تمام شروع کند در کلمه «لااله‌الاالله» گفتن بقوت تمام چنانک «لااله» از ناف برآورد «والاالله» بدل فروبرد بروجهی که اثر ذکر وقوت آن بجمله اعضا برسد. ولیکن آواز بلند نکند و تا تواند در اخفا و خفض صوت کوشد. چنانک فرمود «وآذکر ربک فی نفسک تضرعا و خیفه و دون الجهرمن القول».

Ва барин ваҷҳи зикри сахт ва дамодам мегуяд . Ва дар дили маънии зикри мёндишд чунонк дар маънии лоолаҳ ҳар хотир ки дар дил меояд нафй мекунад бидон маънӣ ки ҳеҷ чизи нмихўоҳми нмитлбм ва ҳеҷ мақсӯд ва маҳбӯб надорам алооллаҳи ҷузи худои ҷумлагии хавотир ба лоолаҳ нафй мекунад вҳзрти иззатро бмқсўдӣу маҳбӯбӣу матлӯбӣ исбот мекунад ба алооллаҳ .

و برین وجه ذکر سخت و دمادم میگوید. و در دل معنی ذکر میاندیشد چنانک در معنی لااله هر خاطر که در دل میآید نفی میکند بدان معنی که هیچ چیز نمیخواهم نمیطلبم و هیچ مقصود و محبوب ندارم الاالله جز خدای جملگی خواطر به لااله نفی میکند وحضرت عزت را بمقصودی و محبوبی و مطلوبی اثبات میکند به الاالله.

Ва бояд ки дар ҳар зикри бовелу охир ҳозир бошад бнФӣу исбот ва ҳар вақт дар андаруни дил назар мекунад ҳар чиз ки дилро бо он пайванд бинад он чизро дар назар меовараду дил бо ҳазрат иззат медиҳад ва аз вилояти шайхи баҳамати мадади митлбду бнФии лоолаҳи он пайванд ботил мекунаду бехи муҳаббати он чиз аз дили брмёндорду бтсрФи алооллаҳи муҳаббати ҳақро қоими мақоми он муҳаббати мигрдонд .

و باید که در هر ذکر باول و آخر حاضر باشد بنفی و اثبات و هر وقت در اندرون دل نظر میکند هر چیز که دل را با آن پیوند بیند آن چیز را در نظر میآورد و دل با حضرت عزت میدهد و از ولایت شیخ بهمت مدد میطلبد و بنفی لااله آن پیوند باطل میکند و بیخ محبت آن چیز از دل برمیاندارد و بتصرف الاالله محبت حق را قایم مقام آن محبت میگرداند.

Ҳам барин тартиб мудовимат менамояд то батадрӣҷи дил аз ҷумлаи маҳбӯботу молўФоти фориғ ва холӣ кунад ки аҳттор дар зикр аз мудовимати хезаду аҳттор он бошад ки бғлёт зикр ҳастӣ зокир дар нури зикр музмаҳил шаваду зикри зокирро муфрад гирданду ъўоиқу алойиқи вуҷӯд аз ва бар дорад ва ӯро аз дунёии ҷисмонӣоти бохрти рӯҳонӣоти сбкбор дар оварад . Чунонк фармуд « сирўои сабақи алмФрдўн » . Алҳдис .

هم برین ترتیب مداومت مینماید تا بتدریج دل از جمله محبوبات و مالوفات فارغ و خالی کند که اهتتار در ذکر از مداومت خیزد و اهتتار آن باشد که بغلیات ذکر هستی ذاکر در نور ذکر مضمحل شود و ذکر ذاکر را مفرد گرداند و عوایق و علایق وجود از و بر دارد و او را از دنیای جسمانیات بآخرت روحانیات سبکبار در آورد. چنانک فرمود «سیروا سبق المفردون». الحدیث.

Ва бдонки дили хилватгоҳи хос ҳақаст ки « лоисънии арзӣу лосмоӣӣу анмои лоисънии қалби абдии алмўмн » ва то заҳмати ағёр дар боргоҳ дил ёфта шавад ғайрату иззати иқтизоӣ тъзз кунад аз ғайрияти валикин чун човуши лоолаҳи боргоҳи дил аз заҳмати ағёр холӣ кард мунтазири қудуми таҷаллии султони алооллаҳ бояд буд ки « Фозои Фрғти Фои насбу илои рбки Фои рғб » .

و بدانک دل خلوتگاه خاص حق است که «لایسعنی ارضی و لاسمائی و انما لایسعنی قلب عبدی المومن» و تا زحمت اغیار در بارگاه دل یافته شود غیرت و عزت اقتضای تعزز کند از غیریت ولیکن چون چاوش لااله بارگاه دل از زحمت اغیار خالی کرد منتظر قدوم تجلی سلطان الاالله باید بود که «فاذا فرغت فا نصب و الی ربک فا رغب».

Ва яқини шиносад ки фоидаи куллӣ онгаҳ ҳосил шавад ки зикр аз шайхии комили соҳиби тасарруф талқин сетанд ки тир вақте ҳимоят кунад ки азтар каш султон ситонанд тир ки аз дукони тир тарош ситонанд ҳимоят вилоят накунад аммо дафъи хасмро бшоид чунонк шарҳ он бияёд ани шои ءоллаҳи таъолӣ . Слии аллоҳи алии Муҳамаду ?ала .

و یقین شناسد که فایده کلی آنگه حاصل شود که ذکر از شیخی کامل صاحب تصرف تلقین ستاند که تیر وقتی حمایت کند که ازتر کش سلطان ستانند تیر که از دکان تیر تراش ستانند حمایت ولایت نکند اما دفع خصم را بشاید چنانک شرح آن بیاید ان‌شا‌ءالله تعالی. صلی‌الله علی محمد و آله.