Қоли аллоҳи таъолӣ : « аўлӣки аллазӣнаи ҳудои аллоҳи Фбҳди иҳми ақтдаҳ »

قال الله تعالی: «اولئک الذین هدی الله فبهد یهم اقتده»

Ва қол алнабӣ слии аллоҳи алайҳу силам : « уланбиёи қодаҳу алълмои сода » алҳдиси бдонки худованди таъолӣ чун тилисми олами малику малакӯт бар якдигари басти бавоситаи издивоҷи рӯҳу қолаби инсони ин тилисмро чунон муҳками ниҳод ва бандҳо сахт кард аз ҳар навъ ки ҳеҷ одамӣу малики бтсрФи назари хеш ҳар чанд бакӯшад онро боз натавонад гушӯд . Зироки ҳафтод ҳазор банди ҳуҷби нӯронӣу зулмоне бастааст ва агар бозшоистӣ гушӯд рӯҳи ҳаргиз дар зиндони сарой « алднёи сҷни алмўмн » қарор нагирифтӣ ҳеҷ подшоҳ ки касеро бзндон фиристад дар зиндон чунон набандад ки зиндонӣ боз тавонад кард . Он тилисми аъзами бхдоўндии хеши ниҳода буду касро барон итилоъ надода ки « мо ашҳади таҳами халқи алсмўоту аларзу лохлқи анФсҳм » . Фаттоҳи ҳақиқӣ ӯ буду мифтоҳи ҳамаи бҳкм ӯ буд « ?ла мақолед алсмўоту аларз » бо ӯ тавонад ки бандҳои ибн тилисм бигушоед ё касе ки мифтоҳи бадаст ӯ диҳад .

و قال النبی صلی‌الله علیه و سلم: «الانبیا قاده و العلما ساده» الحدیث بدانک خداوند تعالی چون طلسم عالم ملک و ملکوت بر یکدیگر بست بواسطه ازدواج روح و قالب انسان این طلسم را چنان محکم نهاد و بندها سخت کرد از هر نوع که هیچ آدمی و ملک بتصرف نظر خویش هر چند بکوشد آن را باز نتواند گشود. زیراک هفتاد هزار بند حجب نورانی و ظلمانی بسته است و اگر بازشایستی گشود روح هرگز در زندان سرای «الدنیا سجن المومن» قرار نگرفتی هیچ پادشاه که کسی را بزندان فرستد در زندان چنان نبندد که زندانی باز تواند کرد. آن طلسم اعظم بخداوندی خویش نهاده بود و کس را بران اطلاع نداده که «ما اشهد تهم خلق السموات و الارض و لاخلق انفسهم». فتاح حقیقی او بود و مفتاح همه بحکم او بود «له مقالید السموات و الارض» با او تواند که بندهای ابن طلسم بگشاید یا کسی که مفتاح بدست او دهد.

Пас худованди таъолӣ чун хост ки насли одамӣ дар ҷаҳон бошад аввали одамиро аз хоки бёФрид бемодару падар онгаҳ ҳавворо аз падар бе модари бёФриди изҳори қудратро онгаҳ дар офаридани насли одамии бнёбти хеши одаму ҳавворо бар кор кард то ҷуфт шуданд онгаҳ азишон фарзандон падед меоварад .

پس خداوند تعالی چون خواست که نسل آدمی در جهان باشد اول آدمی را از خاک بیافرید بی‌مادر و پدر آنگه حوا را از پدر بی‌مادر بیافرید اظهار قدرت را آنگه در آفریدن نسل آدمی بنیابت خویش آدم و حوا را بر کار کرد تا جفت شدند آنگه ازیشان فرزندان پدید میآورد.

Ҳамчунин чун хост ки тилисми аъзами мавҷӯдоти кушояд . Ва рӯҳи инсониро аз қайди ҷинс қолаб диҳаду бъолм қурб бозрасанд бо фавойид бисёр ки дарин сафар ҳосил карда бошад дар ҳар қарну асри якеро аз ҷумлаи хилоиқ бар гузинад ва аз ҳама бандагон баркашад . Ва баназари аноят махсӯс гирданд .

همچنین چون خواست که طلسم اعظم موجودات گشاید. و روح انسانی را از قید جنس قالب دهد و بعالم قرب بازرساند با فواید بسیار که درین سفر حاصل کرده باشد در هر قرن و عصر یکی را از جمله خلایق بر گزیند و از همه بندگان برکشد. و بنظر عنایت مخصوص گرداند.

Тухми ?ити саодат дар олами арвоҳ пошида буданд дар мақоми биўостгии рӯҳ то ӣнҷои самараи қабулу қурбат бевосита ёфт . Чунонк хоҷаи алайҳи алслўаҳ ва алслм фармуд « алорўоҳи ҷунуди мҷндаҳ » дар аҳди аввали арвоҳро чун лашкарҳо ки саф зананд дар чаҳор сафи бдоштнд : сафи аввал дар мақоми биўостгии арвоҳи анбиё буд алайҳими алслўаҳи васфи дувуми арвоҳи авлиёи васфи сими арвоҳи муъминони васфи чаҳоруми арвоҳи кофарон .

تخم ایت سعادت در عالم ارواح پاشیده بودند در مقام بیواسطگی روح تا اینجا ثمره قبول و قربت بی‌واسطه یافت. چنانک خواجه علیه الصلوه و السلم فرمود «الارواح جنود مجنده» در عهد اول ارواح را چون لشکرها که صف زنند در چهار صف بداشتند: صف اول در مقام بیواسطگی ارواح انبیا بود علیهم الصلوه وصف دوم ارواح اولیا وصف سیم ارواح مومنان وصف چهارم ارواح کافران.

Пас он арвоҳ ки дар саф аввал буданд дар мақоми биўостгӣ аз назарҳои хоси ҳақи таъолии парваришу истеъдод он ёфта буданд ки дар тилисми гушойии олами сӯрати одам вақт бошанд . Онгаҳ хилоиқи бавоситаи ҳидояти эшон тилисм гушӯдан дар омӯзанд ки « аўлӣки аллазӣнаи ҳудои аллоҳи Фбҳдими ақтдаҳ » яъне анбиёро ман омухтами бахудии худ бе воситаи илми тилисм гушӯдани зирокаҳи эшон солҳо дар мақоми биўостгии тобиши анвор назар ёфта буданд қобил он буданд ки мо бтсрФи ҷазботи алуҳият аз роҳи ғайб дар дил эшон бигушоӣему асрори тилисм гушӯдан дар дабиристон « арраҳмони илми алқрон » дар эшон омӯзем « аўлӣки аллазӣнаи атнёҳми алкитобу алҳкму анбӯҳ » .

پس آن ارواح که در صف اول بودند در مقام بیواسطگی از نظرهای خاص حق تعالی پرورش و استعداد آن یافته بودند که در طلسم گشایی عالم صورت آدم وقت باشند. آنگه خلایق بواسطه هدایت ایشان طلسم گشودن در آموزند که «اولئک الذین هدی الله فبهدیم اقتده» یعنی انبیا را من آموختم بخودی خود بی‌واسطه علم طلسم گشودن زیراکه ایشان سالها در مقام بیواسطگی تابش انوار نظر یافته بودند قابل آن بودند که ما بتصرف جذبات الوهیت از راه غیب در دل ایشان بگشاییم و اسرار طلسم گشودن در دبیرستان «الرحمن علم القران» در ایشان آموزیم «اولئک الذین اتنیاهم الکتاب و الحکم و انبوه».

Аммо он касон ки ибтидо дар олами арвоҳ аз пас ҳуҷби арвоҳи анбиёи файзони фазл мо ёфтаанд имрӯз бе воситаи роҳи ҳазрат мо натавонанд рафту тилисми ниҳода мо натавонанд гушӯд « санаи аллоҳи алтии қади хулати ман қаблу лни тҷди лснаҳи аллоҳи тбдило » алои бшои гардии дукони анбиёи қиёми намоянд ва дод «у ани ҳозои сиротӣ мустақиман Фотбъўаҳи влои ттбъўои алсбли ФтФрқи бкми ани сиблата » бшрти бидиҳанд . Ва сли арӯс боядат хизмат пешкора кун .

اما آن کسان که ابتدا در عالم ارواح از پس حجب ارواح انبیا فیضان فضل ما یافته‌اند امروز بی‌واسطه راه حضرت ما نتوانند رفت و طلسم نهاده ما نتوانند گشود «سنه الله التی قد خلت من قبل و لن تجد لسنه الله تبدیلا» الا بشا گردی دکان انبیا قیام نمایند و داد «و ان هذا صراطی مستقیما فاتبعوه ولا تتبعوا السبل فتفرق بکم عن سبیله» بشرط بدهند. و صل عروس بایدت خدمت پیشکاره کن.

Дар дабиристони шароеъи аввали алифу боءи шариъат бибояд омухт ки ҳар амре аз ӯ амри шаръи калиди бандӣ аз бандҳои он тилисм аъзамаст чун баҳақ ҳар як дар мақоми хеш қиём намӯдӣ бандӣ аз тилисм кушода шавад насимӣ аз нафаҳоти алтофи ҳақ аз ани роҳи бмшом ҷонат расад ки « ани аллоҳи фии айёми даҳр кам нафаҳоти алоФтързўои лҳо » таъаррузи он нафаҳоти адоӣ ӯ амр ва навоҳӣ шаръаст . Баҳри қадамӣ ки дар шаръ бар қонӯни мтобът ниҳода меояд қрбтии баҳақ ҳосил мешавад яъне манзилӣ аз манозили он олам ки аз онҷои омадае қатъ карда меояд ки « лни бтқрби илои алмтқрбўни бмсли адои мо аФтрзти алайҳим » . Ва чун барин ҷодаи қадам бсдқ наҳй алтофи рубубият дар сӯрати истиқболи бҳқиқти дастгирии қиёми намояд ки « ман тақарруби илои шброи тақаррубати илайҳи зроъо ва ман тақарруби илои зроъои тақаррубати илайҳи боъо ва ман ?утонеи бмшии атитаҳ ҳар вела » байт

در دبیرستان شرایع اول الف و باء شریعت بباید آموخت که هر امری از او امر شرع کلید بندی از بندهای آن طلسم اعظم است چون بحق هر یک در مقام خویش قیام نمودی بندی از طلسم گشاده شود نسیمی از نفحات الطاف حق از ان راه بمشام جانت رسد که «ان الله فی ایام دهر کم نفحات الافتعرضوا لها» تعرض آن نفحات ادای او امر و نواهی شرع است. بهر قدمی که در شرع بر قانون متابعت نهاده میآید قربتی بحق حاصل میشود یعنی منزلی از منازل آن عالم که از آنجا آمده‌ای قطع کرده میآید که «لن بتقرب الی المتقربون بمثل ادا ما افترضت علیهم». و چون برین جاده قدم بصدق نهی الطاف ربوبیت در صورت استقبال بحقیقت دستگیری قیام نماید که «من تقرب الی شبرا تقربت الیه ذراعا و من تقرب الی ذراعا تقربت الیه باعا و من اتانی بمشی اتیته هر وله» بیت

Чун маълум шуд ки бандҳои тилисми вуҷӯди инсонӣ ҷуз бакулед шариъат нмитўон гушӯд ҳақиқати дон ки шариъатро соҳиби шаръ бибояд ва он анбиёанд алайҳими ассалом .

چون معلوم شد که بندهای طلسم وجود انسانی جز بکلید شریعت نمیتوان گشود حقیقت‌دان که شریعت را صاحب شرع بباید و آن انبیا اند علیهم السلام.

Боқӣ чанд ваҷҳи дигар дар фасли баёни эҳтиёҷ бших гуфта ояд ани шоаллоҳ то маълум гардад ки чун бших ҳоҷатаст бпиғмбри аўлитр ки ҳоҷат бошад . Валлоҳи аълами болҳқиқаҳ .

باقی چند وجه دیگر در فصل بیان احتیاج بشیخ گفته آید ان شاءالله تا معلوم گردد که چون بشیخ حاجت است بپیغمبر اولیتر که حاجت باشد. والله اعلم بالحقیقه.