Қоли аллоҳи таъолӣ : « қоли ?лаи Мӯсои ҳилли атбъки алии ани тълмнии ммои илмати ршдо »у қоли анбии слии аллоҳи алайҳу силам : « ашшайхи фии қавмаи колнбии фии уммата » .

قال الله تعالی: «قال له موسی هل اتبعک علی ان تعلمنی مما علمت رشدا» و قال انبی صلی‌الله علیه‌و سلم: «الشیخ فی قومه کالنبی فی امته».

Бдонк дар сулӯки роҳи дайну вусӯли бъолми яқин аз шайхии комили роҳбар рошинос соҳиби вилояти соҳиби тасарруф гзир набошад . байт

بدانک در سلوک راه دین و وصول بعالم یقین از شیخی کامل راهبر راهشناس صاحب ولایت صاحب تصرف گزیر نباشد. بیت

« аўлёӣии таҳти қабоеи лоиъри фаҳм ғайриӣ » . Мӯсоро алайҳи алслўаҳи бокамоли мартабаи набуввату дараҷаи рисолату алўолъзмӣ дар ибтидои даҳ соли мулозимати хизмати Шуайби бмибоист то истеҳқоқи шарафи муколама ҳақ ёбаду баъд аз анк бдўлт кулем аллоҳӣу саодат « вктбнолаҳи фии алолўоҳи ман кули шайъи мавъизау тФсилои лкли шайъ » расида буду пешвоеи дувоздаҳ сибт банӣ Исроил ёфтау ҷумлагии таврот аз талқини ҳазрат талаққӣ карда дигари бораи дрдбирстони тааллуми илми ладуннӣ аз муаллими хзролтмоси абҷад мтобът мебоист кард ки « ҳилли атбъки алии ани тълмнии ммои илмати ршдо » ва онгаҳ муаллим ӯро аввалин таҳтаи алиф бе « анки лни тсттиъи маъаии сбро » минўисд . Дар воқеаи нигар : байт

«اولیائی تحت قبایی لایعر فهم غیری». موسی را علیه الصلوه باکمال مرتبه نبوت و درجه رسالت و الوالعزمی در ابتدا ده سال ملازمت خدمت شعیب بمیبایست تا استحقاق شرف مکالمه حق یابد و بعد از انک بدولت کلیم اللهی و سعادت «وکتبناله فی الالواح من کل شی موعظه و تفصیلا لکل شی» رسیده بود و پیشوایی دوازده سبط بنی‌اسرائیل یافته‌ و جملگی تورات از تلقین حضرت تلقی کرده دیگر باره دردبیرستان تعلم علم لدنی از معلم خضرالتماس ابجد متابعت میبایست کرد که «هل اتبعک علی ان تعلمنی مما علمت رشدا» و آنگه معلم او را اولین تخته الف بی «انک لن تستطیع معی صبرا» مینویسد. در واقعه نگر: بیت

Мафтӯну мағруру ммкўри ин роҳ касеаст ки пиндоради бодия бе поёни каъбаи висоли бсири қадами башарӣ бедалелу бадарғаи қатъ тавон кард « ҳайҳоти ҳайҳоти лмои тўъдўн » . Агар чаҳ дар бдоити ҳидоят на пайғамбар ҳоҷатаст на бших ва он тухм талабаст ки дар замини дилҳо ҷузи бтосири назар уннобат науфтад . Хоҷаи алайҳи алслўаҳ чндонк тавонист ҷаҳд намӯд то ин тухм дар замини дил Абӯтолиб андозад бехудоӣ натавонист . Бо ӯ гуфтанд « анки лои тҳдии ман аҳббту локини аллоҳи иҳдии ман ишоء »

مفتون و مغرور و ممکور این راه کسی است که پندارد بادیه بی پایان کعبه وصال بسیر قدم بشری بی‌دلیل و بدرقه قطع توان کرد «هیهات هیهات لما توعدون». اگر چه در بدایت هدایت نه پیغمبر حاجت است نه بشیخ و آن تخم طلب است که در زمین دلها جز بتاثیر نظر عنابت نیفتد. خواجه علیه الصلوه چندانک توانست جهد نمود تا این تخم در زمین دل ابوطالب اندازد بی‌خدای نتوانست. با او گفتند «انک لا تهدی من احببت و لکن الله یهدی من یشاء»

Валикин ҳар куҷои он тухм падед омад дар парвариши он бпиғмбру шайх ҳоҷат уфтад ки « вонки лтҳдии илои сироти мустақӣм » .

ولیکن هر کجا آن تخم پدید آمد در پرورش آن بپیغمبر و شیخ حاجت افتد که «وانک لتهدی الی صراط مستقیم».

Бдонки эҳтиёҷи мурӣди солики бшиху асл аз вуҷӯҳот бисёраст :у ҷаи аввали онки роҳи зоҳири бкъбаҳи сӯрат бедалелӣ рошинос нмитўони барад бо онки равандаи он роҳи ҳам дидаи роҳ байн дорад ҳам қӯти қадами ҳам роҳ зоҳираст ва ҳам масофати муайяни онҷо ки роҳ ҳақиқатаст сад ва бист ваанд ҳазор нуқтау набуввату унсури рисолат қадам заданд нишони як қадам зоҳир нест . Байт .

بدانک احتیاج مرید سالک بشیخ و اصل از وجوهات بسیارست: و جه اول آنک راه ظاهر بکعبه صورت بی‌دلیلی راهشناس نمیتوان برد با آنک رونده آن راه هم دیده راه بین دارد هم قوت قدم هم راه ظاهرست و هم مسافت معین آنجا که راه حقیقت است صد و بیست و اند هزار نقطه و نبوت و عنصر رسالت قدم زدند نشان یک قدم ظاهر نیست. بیت.

Ва мубтадии солики ин роҳи аввал на назар дорад на қадам бо онки ибтидои ҷумларо аз дарвозаи злўмӣу ҷҳўлии беруни бурданд то ҳеҷ кас аз худ дами бенаӣу шиносои ин роҳ назанад . Бо хоҷа коинот мегуфтанд « мо канти тдрии мо алкитобу лоолоимони влкни ҷълноаҳ нуро наҳудо ман ншоءи ман ъбодно » биёбоне чунин бепоён яқин бошад ки бе далелии дида бахш натавон рафт .

و مبتدی سالک این راه اول نه نظر دارد نه قدم با آنک ابتدا جمله را از دروازه ظلومی و جهولی بیرون بردند تا هیچ کس از خود دم بینایی و شناسایی این راه نزند. با خواجه کاینات میگفتند «ما کنت تدری ما الکتاب و لاالایمان ولکن جعلناه نورا نهدی من نشاء من عبادنا» بیابانی چنین بی پایان یقین باشد که بی دلیلی دیده بخش نتوان رفت.

Ваҷҳи дувум ҳамчунонк дар роҳи сӯрати сроқу қитоъ алтриқ бисёранд бебадарға натавон рафт дар роҳи ҳақиқати зи хорФи днёўӣ « зини ллноси ҳуби алшҳўоти ман - алнсоу албнину алқнотири алмқнтраҳи ман алзҳбу алФзаҳу алхили алмсўмаҳу алонъому алҳрс » . Ва нафасу ҳавоӣу ихвони алсўу шаётини ҷумларо ҳз нонанд бе бадарғаи соҳиб вилоятӣ натавон рафт .

وجه دوم همچنانک در راه صورت سراق و قطاع الطریق بسیارند بی‌بدرقه نتوان رفت در راه حقیقت ز خارف دنیاوی «زین للناس حب الشهوات من- النسا و البنین و القناطیر المقنطره من الذهب و الفضه و الخیل المسومه و الانعام و الحرث». و نفس و هوای و اخوان السو و شیاطین جمله را هز نانند بی‌بدرقه صاحب ولایتی نتوان رفت.

Ваҷҳи сими онки дарин роҳи мзи лоату офот ва шубаҳот бисёрасту ақаботи гавди бишмор то фалосифаи бтнҳорўии чандини вартаи ҳоили шубаҳоти афтоданду дайну имон ббод доданд . Ва ҳамчунин даҳрӣу табоиъӣ ва бар аҳамау аҳли ташбеҳу маъатталау абоҳтиаҳу аҳли ҳавоу бдъ ҷумла онанд ки бешайхӣу муқтадое дар сулӯки ин роҳ шурӯ карданд ақабот ва мзлот натавонистанд кард ҳар як дар водии офатӣу шбҳтии дигар аз роҳи биФтоднду ҳалоки гаштанд . байт

وجه سیم آنک درین راه مز لات و آفات و شبهات بسیارست و عقبات گود بیشمار تا فلاسفه بتنهاروی چندین ورطه هایل شبهات افتادند و دین و ایمان بباد دادند. و همچنین دهری و طبایعی و بر اهمه و اهل تشبیه و معطله و اباحتیه و اهل هوا و بدع جمله آنند که بی‌شیخی و مقتدایی در سلوک این راه شروع کردند عقبات و مزلات نتوانستند کرد هر یک در وادی آفتی و شبهتی دیگر از راه بیفتادند و هلاک گشتند. بیت

Соҳиби саодатоне ки дар ҳимояти вилояти машойихи комил сулӯк кардаанд басари ҷумлаи офоту мзи лоат расидаанду ҷумлагии шубаҳот мутолиа кардау бози дидау дониста ки ҳар тайифаеро аз аҳли ҳавоу бдъ аз кадоми мзлаҳи бдўзх бардаанд . Валикини он соҳиби саодатон дар паноҳи давлати соҳиби вилоятон аз ани мзлоти бсломт убӯр кардаанд .

صاحب سعادتانی که در حمایت ولایت مشایخ کامل سلوک کرده‌اند بسر جمله آفات و مز لات رسیده‌اند و جملگی شبهات مطالعه کرده و باز دیده و دانسته که هر طایفه‌ای را از اهل هوا و بدع از کدام مزله بدوزخ برده‌اند. ولیکن آن صاحب سعادتان در پناه دولت صاحب ولایتان از ان مزلات بسلامت عبور کرده‌اند.

Ваҷҳи чаҳоруми онки рўндгонро аз ибтилоу имтиҳони гӯногӯн ки сар то сари ин роҳ аз онаст вақфоту Фтрот бисёр уфтад шайхии соҳиби тасарруф бояд бтсрФи вилояти мурӣдро аз вақфау фатрат боз астанду бози гармии талабу сидқи иродати дарави падеди ораду блтоиФи олҳили қабзу малолати ту фусурдагӣ аз табъ ӯ беруни бараду бъбороту ашороти латифи доъияи шавқ дар ботин ӯ падеди орад «у зикри ?фони аззикрии тнФъи алмўмнин » .

وجه چهارم آنک روندگان را از ابتلا و امتحان گوناگون که سر تا سر این راه از آن است وقفات و فترات بسیار افتد شیخی صاحب تصرف باید بتصرف ولایت مرید را از وقفه و فترت باز استاند و باز گرمی طلب و صدق ارادت درو پدید آرد و بلطایف الحیل قبض و ملالت تو فسردگی از طبع او بیرون برد و بعبارات و اشارات لطیف داعیه شوق در باطن او پدید آرد«و ذکر فان الذکری تنفع المومنین».

Ваҷҳи панҷуми онки дарин роҳи равандаро илалу амроз дар ниҳод падед ояд ва баъзе маводи фосид ғолиб шаваду мизоҷи талаби вородти инҳирофи пазирад ки бтбиби ҳозиқ ҳоҷат уфтад то бмъолҷаҳи бсўоб дар азолти маразу таскин мавод кӯшад воло аз роҳи бозмонд . Бал ки ин офот дар ибтидо ҳар мурӣдиро ҳосил бошад то аз ?илати он табиби аллқлўби бодўиаҳ солеҳа накунад иститоати сулӯк мумкин нагардад .

وجه پنجم آنک درین راه رونده را علل و امراض در نهاد پدید آید و بعضی مواد فاسد غالب شود و مزاج طلب وارادت انحراف پذیرد که بطبیب حاذق حاجت افتد تا بمعالجه بصواب در ازالت مرض و تسکین مواد کوشد والا از راه بازماند. بل که این آفات در ابتدا هر مریدی را حاصل باشد تا از الت آن طبیب اللقلوب بادویه صالحه نکند استطاعت سلوک ممکن نگردد.

Ва боз чун дар роҳи бад-ӣни офоту илал ва ё ббъзӣ мубтало шавад бших ки табиб ҳозиқаст ҳоҷат уфтаду ало ҳамчун дигари рўндгон дар мақомӣ аз мақомоти бозмонду боФтӣ маълул гардад ки хавфи халал имон бошад . Чунонк дар ҳар манзилу мақоми ин роҳи сад ҳазор содиқу садиқ беш мунқатиъ шудаанд ва баъиллатиҳо маълул гаштау имон ббод дода .

و باز چون در راه بدین آفات و علل و یا ببعضی مبتلا شود بشیخ که طبیب حاذق است حاجت افتد و الا همچون دیگر روندگان در مقامی از مقامات بازماند و بآفتی معلول گردد که خوف خلل ایمان باشد. چنانک در هر منزل و مقام این راه صد هزار صادق و صدیق بیش منقطع شده‌اند و بعلتها معلول گشته و ایمان بباد داده‌.

Ваҷҳи шашуми онки солики дарин роҳи ббъзии мақомот рӯҳонӣ расад ки рӯҳ ӯ аз кисвати башарияту либоси обу гул муҷаррад шаваду пари тӯй аз зуҳӯри осори сифоти ҳақи бадви пайвандад ва ӯ бҷмлгии анвору сифоти номутаноҳии рӯҳонӣ бар солик таҷаллӣ кунад русуму атлоли ботили башарият дар зҳўқ ояд « ҷо алҳақу зҳқи алботл » муҳаққиқ гардад . Дарин мақом чун оинаи дил сафо ёфтааст пазирои акси таҷаллӣ рӯҳ гардад завқ « ано алҳақ » ва « субҳонӣ » дар худ бозёбад ғурур пиндор ёфт камолу вусӯли бмқсди ҳақиқӣ дар вай падед ояд назари ақли фаҳму ваҳм ӯ идрок он накунад албата ки касе аз анбиёу авлиёи азин мақоми фаротар рафтааст . Дар чунин вартае агарна тасарруфоти вилояти шайх ки сӯрати лутф ҳақаст дастгир ӯ шавад хавфи завол имон бошаду офати ҳулӯлу иттиҳоди ҳам дарин мақоми таваққуъ тавон дошт пас шайхии комили воқеа - шинос бояд то ӯро бтсрФи вилояти азин пиндори беруни ораду баёни мақом ӯ кунаду ончи мофавқи он мақомаст дар назар ӯ орад ва бидон ташвиқ кунад то мурӣди азин мзлаҳ халос ёбаду дигари бора рӯй бароа наад волои барин ақабаи чунон банд шавад ки бҳичи ваҷҳи халос натавонад ёфт валлоҳи аълам .

وجه ششم آنک سالک درین راه ببعضی مقامات روحانی رسد که روح او از کسوت بشریت و لباس آب و گل مجرد شود و پر توی از ظهور آثار صفات حق بدو پیوندد و او بجملگی انوار و صفات نامتناهی روحانی بر سالک تجلی کند رسوم و اطلال باطل بشریت در زهوق آید «جا الحق و زهق الباطل» محقق گردد. درین مقام چون آینه دل صفا یافته است پذیرای عکس تجلی روح گردد ذوق «انا الحق» و «سبحانی» در خود بازیابد غرور پندار یافت کمال و وصول بمقصد حقیقی در وی پدید آید نظر عقل فهم و وهم او ادراک آن نکند البته که کسی از انبیا و اولیا ازین مقام فراتر رفته است. در چنین ورطه‌ای اگرنه تصرفات ولایت شیخ که صورت لطف حق است دستگیر او شود خوف زوال ایمان باشد و آفت حلول و اتحاد هم درین مقام توقع توان داشت پس شیخی کامل واقعه- شناس باید تا او را بتصرف ولایت ازین پندار بیرون آرد و بیان مقام او کند و آنچ مافوق آن مقام است در نظر او آرد و بدان تشویق کند تا مرید ازین مزله خلاص یابد و دیگر باره روی براه نهد والا برین عقبه چنان بند شود که بهیچ وجه خلاص نتواند یافت والله اعلم.

Ваҷҳи ҳафтуми онки равандаро дар сулӯки роҳи намоишҳо аз ғайб падед ояд ва вақойиъ бирав кушода шавад ва он ҳар як ишоратӣ буд аз ғайби бнқсону зиёдати мурӣду далолати сайру фатрат ӯу нишони сафоу кудурати дилу маърифати сифоти змимаҳу ҳамидаи нафасу аломати ҳуҷби днёўӣу охиратии воҳўоли шайтонӣу нафсонӣу раҳмонӣу дигари маънӣ аз вақойиъ ки дар ҳад ва ҳаср наёяд . Ва мубтадии барин ҳеҷ вуқуф надорад ва нашносад зироки ин ҳамаи забон ғайбасту забони ғайби ҳам аҳл ғайб донанд шайхӣ бояд мӯед бтأииди илоҳӣу муаллими бълми тоўилоти ғайбӣ чунонк Юсуфи алайҳ ассалом гуфт « раби қади отитнии ман алмалику ълмтнии ман тоўили алоҳодис » то баёни вақойиъу кашфи аҳвол мурӣд кунад ва ӯро батадрӣҷи забони ғайб дар омӯзаду муаллиму тарҷумон ӯ бошаду ало азон ашороту маориф маҳрӯм монаду тараққӣ муяссар нашаваду маърифати мақомот ҳосил наёяд .

وجه هفتم آنک رونده را در سلوک راه نمایشها از غیب پدید آید و وقایع برو گشاده شود و آن هر یک اشارتی بود از غیب بنقصان و زیادت مرید و دلالت سیر و فترت او و نشان صفا و کدورت دل و معرفت صفات ذمیمه و حمیده نفس و علامت حجب دنیاوی و آخرتی واحوال شیطانی و نفسانی و رحمانی و دیگر معنی از وقایع که در حد و حصر نیاید. و مبتدی برین هیچ وقوف ندارد و نشناسد زیراک این همه زبان غیب است و زبان غیب هم اهل غیب دانند شیخی باید موید بتأیید الهی و معلم بعلم تاویلات غیبی چنانک یوسف علیه‌السلام گفت «رب قد آتیتنی من الملک و علمتنی من تاویل الاحادیث» تا بیان وقایع و کشف احوال مرید کند و او را بتدریج زبان غیب در آموزد و معلم و ترجمان او باشد و الا ازان اشارات و معارف محروم ماند و ترقی میسر نشود و معرفت مقامات حاصل نیاید.

Ваҷҳи ҳаштуми онк ҳар солик ки сайр бақадр қӯти қадам хеш кунад болҳо масофати як мақом аз мақомоти ин роҳи қатъ натавонад кард зирокаҳи равиши мубтадии азрўши мӯрони заъиф камтар бошад . байт

وجه هشتم آنک هر سالک که سیر بقدر قوت قدم خویش کند بالها مسافت یک مقام از مقامات این راه قطع نتواند کرد زیراکه روش مبتدی ازروش موران ضعیف کمتر باشد. بیت

Ва баъзе мақомотаст дарин роҳ ки убӯр барон бтирон тавонад буду мубтадиро тайрон муяссар нашавад ки ӯ бар мисол байзааст бмқоми мурғии норасидау бмқоми мурғии ҷузи бтсрФ мурғ натавон расед пас шайхи мурғ сифатаст мурӣд чун худро бар пару боли вилоят ӯ бандади масофатҳои баъӣд ки бъмрҳои бахудии худ қатъ натавонистӣ кард бар шаҳири ҳиммати шайхи бондки рӯзгор қатъ кунад ва дар олимӣ ки тайрон натавонистӣ кард бтбъити шайх тайрон кунад .

و بعضی مقامات است درین راه که عبور بران بطیران تواند بود و مبتدی را طیران میسر نشود که او بر مثال بیضه است بمقام مرغی نارسیده و بمقام مرغی جز بتصرف مرغ نتوان رسید پس شیخ مرغ صفت است مرید چون خود را بر پر و بال ولایت او بندد مسافتهای بعید که بعمرها بخودی خود قطع نتوانستی کرد بر شهیر همت شیخ باندک روزگار قطع کند و در عالمی که طیران نتوانستی کرد بتبعیت شیخ طیران کند.

Ин заъиф дар хоразми соликиро дид ӯро шайх Абубакр мегуфтанд аз хуросон аз вилояти ҷом буд аз ҷумлаи маҷзӯбони ҳақ буд шайхӣ муайян надошта буд аммо бтсрФоти ҷазботи ҳақи мақомот олӣ ёфта буд ва аз басии ақабаҳои азими гузаштау қатъ масофатҳо карда . Бо ин заъиф дар баёни мақомӣ аз мақомот сухан меронад . Гуфт баъд аз онки чиҳил ва панҷ сол сайр карда будам бад-ӣни мақоми расидам аз съўбти аҳволи ин мақоми дусоли хӯни шикамам падед омаду басӣ хӯн хӯрдам ва ҷон додам аз роҳи сӯрату маънии тоҳқи таъолии марои азин мақом ибра дод .

این ضعیف در خوارزم سالکی را دید او را شیخ ابوبکر میگفتند از خراسان از ولایت جام بود از جمله مجذوبان حق بود شیخی معین نداشته بود اما بتصرفات جذبات حق مقامات عالی یافته بود و از بسی عقبه‌های عظیم گذشته و قطع مسافتها کرده. با این ضعیف در بیان مقامی از مقامات سخن میراند. گفت بعد از آنک چهل و پنج سال سیر کرده بودم بدین مقام رسیدم از صعوبت احوال این مقام دوسال خون شکمم پدید آمد و بسی خون خوردم و جان دادم از راه صورت و معنی تاحق تعالی مرا ازین مقام عبره داد.

Ин заъифи ин ҳикоят дар хизмати шайхи хеши султони тариқату муқтадои ҳақиқати мҷдои лдини Бағдодии разии аллоҳи анҳу боз гуфт . Бар лафзи муборак ӯ рафт ки : « ҳаргиз касе қадар машойих нашносаду ҳақи эшон натавонади гузорад . Моро мурӣдон ҳастанд ки бадв сол дод сулӯки ин роҳ аз мабодии тариқат то ниҳоят ҳақиқат бидодаанд ва чун бад-ӣни мақом расидаанд бики рӯз ё бадви рӯзи эшонро азин мақом убӯр додаем ки чунон азизии баъд аз муҷоҳидаи чиҳил ва панҷ солау маҷзӯбии ҳақи ду соли дарин мақом бамӣ монад ва он ҳама ранҷ мебинад » .

این ضعیف این حکایت در خدمت شیخ خویش سلطان طریقت و مقتدای حقیقت مجدا‌لدین بغدادی رضی الله عنه باز گفت. بر لفظ مبارک او رفت که: «هرگز کسی قدر مشایخ نشناسد و حق ایشان نتواند گزارد. ما را مریدان هستند که بدو سال داد سلوک این راه از مبادی طریقت تا نهایت حقیقت بداده‌اند و چون بدین مقام رسیده‌اند بیک روز یا بدو روز ایشان را ازین مقام عبور داده‌ایم که چنان عزیزی بعد از مجاهده چهل و پنج ساله و مجذوبی حق دو سال درین مقام بمی‌ماند و آن همه رنج می‌بیند».

Ваҷҳи нуҳуми онки сулӯки ин роҳи мурӣдро бавосита зикр тавонад буду зикр ки бахуди гўӣии тамом муфид набошад то онгаҳ ки бтлқин аз шайхии комили нстонӣ чунонк шарҳи он дар фасли эҳтиёҷи бтлқини зикр аз шайх гуфта ояд ани шоءи аллоҳ .

وجه نهم آنک سلوک این راه مرید را بواسطه ذکر تواند بود و ذکر که بخود گوئی تمام مفید نباشد تا آنگه که بتلقین از شیخی کامل نستانی چنانک شرح آن در فصل احتیاج بتلقین ذکر از شیخ گفته‌ آید ان‌شاء‌الله.

Ваҷҳи даҳуми онк дар ҳазрати подшоҳони сӯратӣ агар касе хоҳад ки дар ҷетӣ ё мартабатӣ ёбад ё мансабӣ ё вилоятӣ сетанд агар чаҳ ӯ истеҳқоқ он надорад ё хидматии лоиқи он мансаб аз даст ӯ бар нахезад чун бҳмоити муқаррабӣ аз муқаррабон подшоҳ равад ва худро бирав бандад ва он муқарраби мақбули алқўлу манзури назар подшоҳ бошад он илтимос дар ҳазрат арза дорад подшоҳ дар адами истеҳқоқ ва кам хидматии он шахс нанигарад дар ҳуқуқи собиқу маконату қурбати ин муқарраб нигараду қавл ӯ рад накунаду илтимос мабзул дорад ки агар он шахс ба худ талаб кардӣ ҳаргиз наёфтӣ . Дар ҳазрати подшоҳи ҳақиқии бандагон муқаррабанд ки агар илтимос кунанд ки оламро вошгўнаҳ кун мабзул дорад « раби Ашъаси ағбри зии тмрини лои иўбаҳ ба луи ақсми алии аллоҳи лобраҳ » . Ин мақоми сару пой бар ҳонгони ин даргоҳаст онҷо ки мулӯку салотин дайнанду муқтадоёни олам яқинанд эшонро дар ҳазрати нозҳоу обрўиҳост ки дар баён ва тақрир нагунҷад « аъди дати лъбодии алсолҳини мо лои айни роту лои изни самъати влохтри алии қалби башар » .

وجه دهم آنک در حضرت پادشاهان صورتی اگر کسی خواهد که در جتی یا مرتبتی یابد یا منصبی یا ولایتی ستاند اگر چه او استحقاق آن ندارد یا خدمتی لایق آن منصب از دست او بر نخیزد چون بحمایت مقربی از مقربان پادشاه رود و خود را برو بندد و آن مقرب مقبول القول و منظور نظر پادشاه باشد آن التماس در حضرت عرضه دارد پادشاه در عدم استحقاق و کم خدمتی آن شخص ننگرد در حقوق سابق و مکانت و قربت این مقرب نگرد و قول او رد نکند و التماس مبذول دارد که اگر آن شخص به خود طلب کردی هرگز نیافتی. در حضرت پادشاه حقیقی بندگان مقرب‌اند که اگر التماس کنند که عالم را واشگونه کن مبذول دارد «رب اشعث اغبر ذی طمرین لا یوبه به لو اقسم علی الله لابره». این مقام سر و پای بر هنگان این درگاه است آنجا که ملوک و سلاطین دین‌اند و مقتدایان عالم یقین‌اند ایشان را در حضرت نازها و آبرویهاست که در بیان و تقریر نگنجد «اعد دت لعبادی الصالحین ما لا عین رات و لا اذن سمعت ولاخطر علی قلب بشر».

Дигар вуҷӯҳот бисёраст аммо барин ихтисори аФтодтои ботанобу ттўили нинҷомд . Васлии аллоҳи алии Муҳамаду ?алаи аҷмъин .

دیگر وجوهات بسیارست اما برین اختصار افتادتا باطناب و تطویل نینجامد. وصلی‌الله علی محمد و آله اجمعین.