Зу боз чу боди навбаҳорӣ

زو باز چو باد نوبهاری

Бишунид ҳамон фиғону зорӣ

بشنید همان فغان و زاری

Донист ки дардманд ишқ аст

دانست که دردمند عشق است

Саргаштау пои банд ишқ аст

سرگشته و پای‌بند عشق است

Шуд сӯии ҳарими он ҳарами боз

شد سوی حریم آن حرم باز

Бӯсед замини з рӯй эъзоз

بوسید زمین ز روی اعزاز

Дар чорагарӣ чўнонкаҳ донист

در چاره گری چونانکه دانست

Ҷаҳдӣ бинмуд то тавонист

جهدی بنمود تا توانست

Як шамаи зи ҳол ӯ баён кард

یک شمه ز حال او بیان کرد

Рози дили зор ӯ аён кард

راز دل زار او عیان کرد

Чун он маи меҳрбон дигар бор

چون آن مه مهربان دگر بار

Бишунид паёми он дили аФгор

بشنید پیام آن دل افگار

Аз бод чу зулф худ барошуфт

از باد چو زلف خود برآشفت

Бозаш ба тариқ саркашӣ гуфт

بازش به طریق سرکشی گفت

К-эй ҳила кун Фсодпрдоз

کای حیله‌کن فسادپرداز

Ин чист ки боз кардӣ оғоз

این چیست که باز کردی آغاز

Ин биҳдаҳи гӯй бехирад кист

این بیهده‌گوی بی‌خرد کیست

Мақсӯд аз ин ҳикояташ чист

مقصود از این حکایتش چیست

То чанд сухани з ишқ ронад

تا چند سخن ز عشق راند

Ҳрдми варақии з ишқ хонд

هردم ورقی ز عشق خواند

ӯро чаҳ маҳал ки ишқ бозад

او را چه محل که عشق بازد

ё дар раҳи ишқи сари фарозад

یا در ره عشق سر فرازد

Аз номау ном ӯ ҳазар кун

از نامه و نام او حذر کن

Оғози ҳикоятӣ дигар кун

آغاز حکایتی دگر کن

Зинҳор ки ёд ӯ макун ҳеҷ

زنهار که یاد او مکن هیچ

Ман баъд магӯӣ зини сухани ҳеҷ

من‌بعد مگوی زین سخن هیچ

Вар зонка ба ғайри ихтиёрат

ور زانکه به غیر اختیارت

Уфтад гузарӣ бар он диёрат

افتد گذری بر آن دیارت