Гӯ эй шуда аз раҳи хиради давр

گو ای شده از ره خرد دور

Гашта ба ҳавои хеши мағрур

گشته به هوای خویش مغرور

Пайдост зи номау паёмат

پیداست ز نامه و پیامت

КоФтодаҳ эй аз раҳи саломат

کافتاده‌ای از ره سلامت

Гар ҳаст ҳавои мот дар сар

گر هست هوای مات در سر

Бодат ба кафасту хок бар сар

بادت به کف است و خاک بر سر

Гирди сари кӯии мо чаҳ гардӣ

گرد سر کوی ما چه گردی؟

Биншин ки на марди ин набардӣ

بنشین که نه مردِ این نبَردی

Гар бод шӯй наёбӣам гирд

گر باد شوی نیابی‌ام گَرد

Беҳудаи мкўби оҳани сард

بیهوده مکوب آهنِ سرد

Касро нарасад ба васли мо даст

کس را نرسد به وصل ما دست

Кӣ зарра ба офтоби пайваст

کی ذره به آفتاب پیوست؟

Мақсӯди ту мақсадии сети баси давр

مقصود تو مقصدی‌ست بس دور

Оқил шавад аз чунин ҳаваси давр

عاقل شود از چنین هوس دور

Каси акси ҷамол мондидаҳ аст

کس عکس جمال ماندیده‌ست

Каси нақши хаёли мо надида аст

کس نقش خیال ما ندیده‌ست

Меҳри рухи мо зи дил ба дар кун

مِهر رخ ما ز دل به در کن

Вази ғамзаи масти мо ҳазар кун

وز غمزهٔ مستِ ما حذر کن

Чун нест ҳадиси ишқи бозӣ

چون نیست حدیث عشق بازی

Бигзор ҳадиси ишқи бозӣ

بگذار حدیث عشق‌بازی

Шохии манашон ки охири кор

شاخی منشان که آخر کار

Ҷузи хӯн дилат наёвард бор

جز خون دلت نیآورد بار

Гар ту зи хаёли ботили хеш

گر تو ز خیال باطل خویش

Дар ҷустани ҳали мушкили хеш

در جستن حل مشکل خویش