Чун бод шунид ин аз он моҳ

چون باد شنید این از آن ماه

Ин қисса ғам физой ҷони коҳ

این قصۀ غم‌فزای جان‌کاه

Омад сӯии ошиқи дили афкор

آمد سوی عاشق دل‌افکار

Бигузоради паёми он ҷФокор

بگذارد پیام آن جفاکار

Зини гӯнаи паёмҳо чу додаш

زین گونه پیامها چو دادش

Фарёди баромад аз ниҳодаш

فریاد برآمد از نهادش

Боз аз сар аҷз гуфт бо бод

باز از سر عجز گفت با باد

К-эии рӯҳу равони ман ба ту шод

کای روح و روان من به تو شاد

Дарёб ки рафт кор аз даст

دریاب که رفت کار از دست

Дар пои фироқ ӯ шудам паст

در پای فراق او شدم پست

Як бор дигар з рӯй ёрӣ

یک بار دگر ز روی یاری

Бархез зи роҳи дӯстдорӣ

برخیز ز راه دوستداری

Дрнаҳи қадамӣ ба кӯии он моҳ

درنه قدمی به کوی آن ماه

Вази ҳоли дил маниш кун огоҳ

وز حال دل منش کن آگاه