Гӯ эй шудаи масти бодаи ишқ

گو ای شده مست بادۀ عشق

ФрҳодсФти фитодаи ишқ

فرهادصفت فتادۀ عشق

Хуш бош ва машав зи васли навмед

خوش باش و مشو ز وصل نومید

Дар ҳиҷр касе намонад ҷовид

در هجر کسی نماند جاوید

Андӯҳи замонаро бақо нест

اندوه زمانه را بقا نیست

Ҳар дард ки ҳаст бедаво нест

هر درد که هست بی دوا نیست

Дар пои фироқ агар шудӣ паст

در پای فراق اگر شدی پست

Омад гуҳи онкии гирмти даст

آمد گه آنکه گیرمت دست

Бисёр ҷафо кашидӣ аз ман

بسیار جفا کشیدی از من

Як рӯз вафо надидӣ аз ман

یک روز وفا ندیدی از من

Ҳастанд марои басии ҳаводор

هستند مرا بسی هوادار

Лекин чу ту нест каси вафодор

لیکن چو تو نیست کس وفادار

Чандон ки ба ҷаврат озмудам

چندان‌که به جورت آزمودم

Бдмҳрӣ ва саркашӣ намудем

بدمهری و سرکشی نمودم

Аз ман ҳамаи тундӣу ҷафо буд

از من همه تندی و جفا بود

Аз ту ҳамаи ёрӣу вФобўд

از تو همه یاری و وفابود

Саҳласт ҷафоу ҷаври дилдор

سهل است جفا و جور دلدار

Гар зонка буд умеди дидор

گر زانکه بود امید دیدار

Дар қавл касе ки содиқ ояд

در قول کسی که صادق آید

Дар роҳи вафо мувофиқ ояд

در راه وفا موافق آید

Бо ӯ зи раҳи вафоу ёрӣ

با او ز ره وفا و یاری

Шояд ки кунанд дӯстдорӣ

شاید که کنند دوستداری

Чун дод насими субҳгоҳӣ

چون داد نسیم صبحگاهی

Бар сидқи ҳадиси ту гувоҳӣ

بر صدق حدیث تو گواهی

Мо низ ба васли сари дрорим

ما نیز به وصل سر درآریم

Вази пои ту хор ғам барорем

وز پای تو خار غم برآریم

Чун ҳаст висоли мо муродат

چون هست وصال ما مرادت

Як рӯзи зи матлаъи саодат

یک روز ز مطلع سعادت