Чу хок то нашавад таҳтаи ман андари хок

چو خاک تا نشود تختهٔ من اندر خاک

зи лавҳ сина нагардад рқўми ишқи ту пок

ز لوح سینه نگردد رقوم عشق تو پاک

зи сӯзи сина хабар медиҳад ба ғаммозӣ

ز سوز سینه خبر می‌دهد به غمّازی

Сиришки сурху рухи зарду дидаи намнок

سرشک سرخ و رخ زرد و دیدهٔ نمناک

Мтоби риштаи зулфати зи мо дарин гирдоб

متاب رشتهٔ زلفت ز ما درین گرداب

Ки майли киштӣ мо мекунад наҳанги ҳалок

که میل کشتی ما می‌کند نهنگ هلاک

Чаҳ ғами зи таънаи душман агар ту бошӣ дӯст

چه غم ز طعنهٔ دشمن اگر تو باشی دوست

Ки неши ҳамдам нӯшасту заҳр бо тирёк

که نیش همدم نوش است و زهر با تریاک

Ба заҳр мекашадам ақли муфсиди ибни ҳисом

به زهر می‌کشدم عقل مفسد ابن حسام

Хаёли фосидаш аз сари бабр ба шираи ток

خیال فاسدش از سر ببر به شیرهٔ تاک