Рухи зард аз он рӯй шавем ба ашк

رخ زرد از آن روی شویم به اشک

Ки то обрӯе биҷӯем ба ашк

که تا آبرویی بجویم به اشک

Аз он мард хоҳам бар он хоки кӯй

از آن مرد خواهم بر آن خاک کوی

Ки бошад кунад шстў шавем ба ашк

که باشد کند شستو شویم به اشک

Чу бар кушта ӣ хештан бигузарӣ

چو بر کشته ی خویشتن بگذری

Баровар яке орзӯем ба ашк

بر آور یکی آرزویم به اشک

Абирии бромўӣ бар ман ба мӯӣ

عبیری برآموی بر من به موی

Гулобӣ бар афшон ба рӯем ба ашк

گلابی بر افشان به رویم به اشک

Бар онам ки бар раҳи нмонми ғубор

بر آنم که بر ره نمانم غبار

Ки саққои он хок кӯем ба ашк

که سقّای آن خاک کویم به اشک