Пӯшади зи зшки илмқи ту атласи офтоб

پوشد ز زشک یلمق تو اطلس آفتاب

Пеши рухи ту зарра буд вопаси офтоб

پیش رخ تو ذره بود واپس آفتاب

Ҷузи зулфи ту ки сҷд кунад офтоб ро

جز زلف تو که سجد کند آفتاب را

Дар даври ҳасан ту напарастад каси офтоб

در دور حسن تو نپرستد کس آفتاب

Гар офтоб тира шавад бо камоли нур

گر آفتاب تیره شود با کمال نور

Як лмъаҳ аз лақои ту моро баси офтоб

یک لمعه از لقای تو ما را بس آفتاب

Гуфтам магар ба сар расадам офтоби васл

گفتم مگر به سر رسدم آفتاب وصل

Дар толеъа набӯд бад-ӣни сдрси офтоб

در طالعه نبود بدین سدرس آفتاب

Гар меҳри талъати ту бар ибн ҳисом тофт

گر مهر طلعت تو بر ابن حسام تافت

Шояд ки тофт бар саман ва бар хаси офтоб

شاید که تافت بر سمن و بر خس آفتاب