Гарон ҷонӣ макун ҷоно ва бишинав

گران جانی مکن جانا و بشنو

Макун такяи барин чархи сабки рӯ

مکن تکیه برین چرخ سبک رو

Маяфкан ъушрати имшаб ба фардо

میفکن عشرت امشب به فردا

Ки рӯз нав биорад рӯзии нав

که روز نو بیارد روزی نو

Чу натавон хӯрд беш аз рӯзии хеш

چو نتوان خورد بیش از روزی خویش 

Раҳо кун то туоне ин так ва ду

رها کن تا توانی این تک و دو

Бақоу малик агар поянда будӣ

بقا و ملک اگر پاینده بودی 

Ки додӣ тахти Кайхусрав ба хусрав

که دادی تخت کیخسرو به خسرو

Ту чун табли тиҳии доими бФрёд

تو چون طبل تهی دایم بفریاد

Замона мезанад табли равои рӯ

زمانه می زند طبل روا رو

Дило беруни шӯ ар кории надорӣ

دلا بیرون شو ار کاری نداری 

Буруни шӯ боядат аз худ буруни шӯ

برون شو بایدت از خود برون شو

Ғуломи ҳиммати онам ки пешаш

غلام همت آنم که پیشش

Насинҷид ҳишмати дунё ба як ҷӯ

نسنجد حشمت دنیا به یک جو

Шаб ар дар зовия набӯд чароғат

شب ار در زاویه نبود چراغت

Бимон то машъали моҳи афканди зў

بمان تا مشعل ماه افکند ضو

Басаст ибни ҳисом инак ки афтод

بس است ابن حسام اینک که افتاد

зи меҳри моҳи рӯйон бар ту партав

ز مهر ماه رویان بر تو پرتو