Дилам сайд кардӣ бидон чашми оҳӯ

دلم صید کردی بدان چشم آهو

Гирифтор гаштам бидон ҷаъди гесу

گرفتار گشتم بدان جعد گیسو

Қадам шуд хамида чу абрӯии шӯхат

قدم شد خمیده چو ابروی شوخت

Набад бо камоли тўоши зӯри бозу

نبد با کمال تواش زور بازو

Дилам чун парешон набошад ки бошад

دلم چون پریشان نباشد که باشد

Чу зулфи ту ошуфтаи доими барони рӯ

چو زلف تو آشفته دایم برآن رو

Танамро бибастӣ диламро бхстӣ

تنم را ببستی دلم را بخستی

Бидон зулфи мишкӣн ва он чашми ҷодӯ

بدان زلف مشکین و آن چشم جادو

Дило ростии ҷӯ ва он сарви қомат

دلا راستی جو و آن سرو قامت

Хаёли каҷи моу ани хати абрӯ

خیال کج ما و ان خط ابرو

Чаҳ борӣки байнами хаёли миёнат

چه باریک بینم خیال میانت

Сухан дар миёнаст бо ӯ ба як мӯ

سخن در میانست با او به یک مو

Чу зон сунбултар насимӣ наёбем

چو زان سنبل تر نسیمی نیابیم

Басони бунафшаи сари моу зону

بسان بنفشه سر ما و زانو

Чаро хол ӯ мекунад ғорати дил

چرا خال او می کند غارت دل

Ки яғмоӣ таркон набад расми ҳиндӯ

که یغمای ترکان نبد رسم هندو

Накӯ донам авсофи рӯйиши валикин

نکو دانم اوصاف رویش ولیکن

Комаи ҳай ҳасанаш надонам комаи ҳў

کما هی حسنش ندانم کما هو

Ба майдони кёли рӯзи қиёмат

به میدان کیّال روز قیامت

Буд номаи ишқами андари тарозу

بود نامه عشقم اندر ترازو

Бихон шеъри ибни ҳисом аз сари сӯз

بخوان شعر ابن حسام از سر سوز

Ки аз ҷони мисатони براردи ҳаёҳӯ

که از جان مستان برآرد هیاهو