Колбдри мҳёки ман алҳсни тлоло
کَالْبَدْر مَحیَّاک مِن الحُسْنِ تلآلآ
Аллоҳи мъки зодки ҳусноу ҷмоло
اللهُ مَعَک زادکَ حُسْناً و جَمالا
Ҳар кас ба ҷаҳон дар паии ҳоле ва хаёлӣаст
هَرکَس به جَهان در پیِ حالی و خیالیست
Моӣиму хаёли рухи зебои ту ҳоло
ماییم و خیالِ رُخِ زیبایِ تو، حالا
Муштоқи турои ҳол чу зулфи ту парешон
مُشْتاقِ تو را حال، چو زُلْفِ تو، پَریشان
Ушшоқи турои кор чу болои ту боло
عُشّاقِ تو را کار، چو بالایِ تو، بالا
Озодии қад ту кунад сарви хиромон
آزادیِ قَدِّ تو کُنَد سَرو، خُرامان
эй сарви сеӣ бандаи он қомату боло
ای سَروِ سَهی، بَندهیِ آن قامَت و بالا
Лаъли лаби дилҷӯии ту дрҷисти гуҳари пӯш
لَعْلِ لَبِ دِلجویِ تو دُرْجیست گُهَرپوش
ё ҳуққаи ёқӯти пар аз лؤлؤи лоло
یا حُقِّهی یاقوتِ پُر از لُؤلُؤِ لالا
Хоки қадам аз дидаи ағёри нигаҳдор
خاکِ قَدَم از دیدهی اَغیار نِگَه دار
Шартаст ки ндиҳанд раҳи дузд ба коло
شَرْط است که نَدْهَنْد رهِ دزد به کالا
Бар хок дарат ибни ҳисом аз чаҳ нишаста аст
بر خاکِ دَرَت، «اِبْنِ حِسام» از چه نِشَسْتهست
Қади кони ?лаи мнки тмнӣу моло
قَدْ کانَ لَهُ مِنْک تمنَّی وَ مَآلا