Ҳасанат ки офтоби таҷаллӣ аз ӯ гирифт

حسنت که آفتاب تجلی از او گرفت

Як ҷилва карду мамлакати дил фурӯ гирифт

یک جلوه کرد و مملکت دل فرو گرفت

Як тор аз он ду сунбули парчин ба чин расед

یک تار از آن دو سنبل پرچین به چین رسید

Аз зулфи машки буии ту дар машк бӯ гирифт

از زلف مشک بوی تو در مشک بو گرفت

Дили эътикофи кӯй ту дорад бар ӯ мгир

دل اعتکاف کوی تو دارد بر او مگیر

Мурғи ҳарим каъба набошад бирав гирифт

مرغ حریم کعبه نباشد برو گرفت

Ин оҳӯии рамида ки андари каманди тест

این آهوی رمیده که اندر کمند تست

ӯро марон ки бо саги кӯии ту ху гирифт

او را مران که با سگ کوی تو خو گرفت

Гуфтам сухани зи кӯй ту гӯям ба ханда гуфт

گفتم سخن ز کوی تو گویم به خنده گفت

Бигзор гуфту гӯ ки ҷаҳон гуфт ва гӯ гирифт

بگذار گفت و گو که جهان گفت و گو گرفت

Ма бо изори ёри баробар ҳаме намӯд

مه با عذار یار برابر همی نمود

Зулфаш ба шева шуд тараф рӯй ӯ гирифт

زلفش به شیوه شد طرف روی او گرفت

Сар то ба пой ҳастӣ ибни ҳисоми сӯхт

سر تا به پای هستی ابن حسام سوخت

Оҳи ин чаҳ оташаст ки ногуҳ дарав гирифт

آه این چه آتش است که ناگه درو گرفت