Сунбултар дамида бар гули дӯст

سنبل تر دمیده بر گل دوست

Буии гул май дамади зи сунбули дӯст

بوی گل می‌دمد ز سنبل دوست

Боди анбар шамем ме гузарад

باد عنبر شمیم می‌گذرد

Ёфт бӯеи магари зи кокули дӯст

یافت بویی مگر ز کاکل دوست

Ҳар таҷаммул ки ҳаст дар хуршед

هر تجمل که هست در خورشید

Зарра Эй нест бо таҷаммули дӯст

ذره ای نیست با تجمل دوست

Ба ҷафо аз дараш нахоҳад рафт

به جفا از درش نخواهد رفت

Дӯстонро буд таҳаммули дӯст

دوستان را بود تحمّل دوست

Ҳар касе роҳи тӯшае бурданд

هر کسی راه توشه‌ای بردند

Мо бирафтем бар таваккули дӯст

ما برفتیم بر توکل دوست

Қиссаи зулф ӯ дарози макаш

قصهٔ زلف او دراز مکش

Ки дарозаст худ татовули дӯст

که درازست خود تطاول دوست

Ин рисолаи зи шеъри ибни ҳисом

این رساله ز شعر ابن حسام

Ёд май дор аз трсли дӯст

یاد می‌دار از ترسل دوست