Дилбарӣ дорам ки дил дар банди зулф ва хол ӯст

دلبری دارم که دل در بندِ زُلف و خالِ اوست

Ошиқонашро шароб аз ҷом моломол ӯст

عاشقانش را شَراب از جامِ مالامالِ اوست

Фитнаи он чашми фаттонам ки аз ҳар гӯша Эй

فِتْنِه‌یِ آن چَشْمِ فَتّانم که از هر گوشه‌ای

Фитнае пари шева аз дунбола дунбол ӯст

فِتْنِه‌ای پُرشیوه از دُنْباله‌یِ دُنْبالِ اوست

Ҳоли васфи ҳасан ӯ болотрст аз мумкинот

حالِ وَصْفِ حُسْنِ او بالاتر است از مُمْکِنات

Ҳарчӣ гуяд ақли кули ҷузвии зи васф улҳол ӯст

هرچه گوید عَقْلِ کلّ، جزوی ز وَصْف‌ُالْحالِ اوست

Тифл абҷад хон мактаби хонаи асрори ишқ

طِفْلِ اَبْجَدخوانِ مَکْتَب‌خانه‌یِ اَسرارِ عِشْق

Нуктаи дони хурдаи байни рамзи қил ва қол ӯст

نُکتِه‌دانِ خُردِه‌بینِ رَمْزِ قیل و قالِ اوست

Он таҷаллӣ каз ҷалолати кӯҳро аз ҷои бабрад

آن تَجَلّی کز جَلالَت، کوه را از جا بِبُرْد

Пуртӯй аз лмъаҳи рухшанда иҷлол ӯст

پرتویی از لَمْعِه‌یِ رَخْشَنْدِه‌یِ اِجْلالِ اوست

Дӯст гӯ бинмоӣ рӯ то ҷон бар аФштонм бирав

دوست گو بِنْمای رو تا جان بَراَفشانم بر او

Зонка ҷонро вақти риҳлати чашм истиқбол ӯст

زانکه جان را وقتِ رِحْلَت، چَشْمِ اِسْتِقْبالِ اوست

Рӯй давлат зон бидон хуршед рӯй оварда ам

رویِ دولت زان بدان خورشیدروی آورده‌ام

КоФтоби давлати андари соя иқбол ӯст

کآفتابِ دولت اندر سایه‌یِ اِقْبالِ اوست

Ҳар касеро чашм бар манзуру маҳбӯбӣ дигар

هر کسی را چَشْم بر مَنْظور و مَحْبوبی دگر

Зон миёни моро назар бар аилё ва ол ӯст

زان میان، ما را نَظَر بر ایلیا و آلِ اوست

Соя андозад магар бар ман ҳумое каз шараф

سایه اَنْدازَد مَگَر بر من، هُمایی کز شَرَف

Тоири фархундаи иқболи зер бол ӯст

طایِرِ فَرْخُنْدِه‌یِ اِقْبال، زیرِ بالِ اوست

Ин магас бар хон анъомаши куҷо ёрад нишаст

این مَگَس بر خوانِ اِنْعامش کجا یارَد نِشَسْت؟

Космон чун гардае бар суфра аФзол ӯст

کآسْمان چون گَرده‌ای بر سُفْرِه‌یِ اِفضالِ اوست

Хуш тавонад хонд фардои номаро ибни ҳисом

خوش توانَد خواند، فردا، نامه را «ابنِ حِسام»

Зон ки нақши ном ӯ бар нома аъмол ӯст

زان که نَقْشِ نامِ او بر نامه‌یِ اَعْمالِ اوست