Биё ки буи раёҳин дамиду гули бушковат
بیا که بویِ رَیاحین دَمید و گُل بِشِکُفْت
Сабо ба зулфи мънбри бисот сабза бирафт
صبا به زُلْفِ مُعَنْبَر، بَساطِ سَبْزِه بِرُفْت
Ба боғи наргиси махмури ҷоми ҷами бардошт
به باغ، نَرْگِسِ مَخمور، جامِ جَم بَرداشت
Ба базми гоҳи чамани лолаи пар , пиёла гирифт
به بَزْمگاهِ چَمَن، لالِه، پُر پیاله گِرِفْت
Сабо ба дасти саҳари гуҳ ба нӯки найзаи хор
صبا به دستِ سَحَرْگَه به نُوکِ نِیْزِهیِ خار
Ҳарир гул бадареду қабои ғунчаи бсФт
حَریرِ گُل بِدَرید و قَبایِ غُنْچِه بِسُفْت
Миёни сабзаи сероби акс лола бибин
میانِ سَبْزِهیِ سیراب، عَکْسِ لاله ببین!
Ки лаъли ноб чигунааст бо зумурради ҷуфт
که لَعْلِ ناب چگونهست با زُمُرُّد، جُفْت
ШкФти гул , мегулгун бидиҳ ки мавсими гул
شِکُفْت گُل! مِیِ گُلْگُون بده که مُوسِمِ گُل
Ҳадиси тавбау тақво ҳикоятӣаст шигифт
حَدیثِ توبه و تَقوا، حکایتیست شِگُفْت
зи булбулон чаман пресс нуктаи тавҳид
ز بُلْبُلانِ چَمَن پُرْس نُکْتِهیِ توحید
Ки ошкор шавад бар ту роз ҳои наҳуфт
که آشکار شَوَد بر تو، رازهایِ نَهُفْت
Хаёл хоб бирафт аз димоғи ибни ҳисом
خیالِ خواب بِرَفت از دِماغِ «ابنِ حِسام»
Ки булбул аз ҳавас гул наметавонад хуфт
که بُلْبُل از هَوَسِ گُل نمیتوانَد خُفْت