Марон ба унфи худоро зи остонаи маро

مران به عنف خدا را ز آستانه مرا

Макаш ба теғи ҷудоӣ ба ҳар баҳонаи маро

مکش به تیغ جدایی به هر بهانه مرا

Нахусти тоири гулзори қудсён будем

نخست طایر گلزار قدسیان بودیم

Муҳаббати ту ҷудо кард аз ошиёнаи маро

محبت تو جدا کرد از آشیانه مرا

Муқӣм савмиъа будам ба олами лоҳут

مقیم صومعه بودم به عالم لاهوت

Кашид ишқ ба кӯии шробхонаҳи маро

کشید عشق به کوی شرابخانه مرا

Чаҳ ҳикматаст ки сайёди корхонаи ғайб

چه حکمت است که صیاد کارخانه غیب

зи зулфу хол ту биниҳод дому донаи маро

ز زلف و خال تو بنهاد دام و دانه مرا

Карона мекунӣ аз ман куҷо раво бошад

کرانه می‌کنی از من کجا روا باشد

Бикушт меҳнати ин дард бе каронаи маро

بکشت محنت این درد بی کرانه مرا

Марои миёнаи ғам бар карона май Монӣ

مرا میانه غم بر کرانه می‌مانی

Гуноҳ чист надонам дар ин миёнаи маро

گناه چیست ندانم در این میانه مرا

зи лаъли худ ба сабӯҳии хумор ман башикан

ز لعل خود به صبوحی خمار من بشکن

Ки дар сараст хумор май шабонаи маро

که در سر است خمار می شبانه مرا

Замонӣ эй дили ғмдидаҳ бо замона бисоз

زمانی ای دل غمدیده با زمانه بساز

Замон замон бинавозад магари замонаи маро

زمان زمان بنوازد مگر زمانه مرا

Фусуни ибни ҳисомам ба тавба ме хонд

فسون ابن حسامم به توبه می‌خواند

Ба гӯш дар наравад ҳаргизи ин фасонаи маро

به گوش در نرود هرگز این فسانه مرا