эй каъбаи ҷони хоки сари кӯии ту мо ро

ای کعبهٔ جان خاک سر کوی تو ما را

Миҳроби дили андари хами абрӯии ту мо ро

محراب دل اندر خم ابروی تو ما را

Ҳар бор ки пой аз сари кӯии ту кашами боз

هر بار که پای از سر کوی تو کشم باز

Побаст кунад бози сари мӯии ту мо ро

پابست کند باز سر موی تو ما را

Дар роҳи ту хӯни дили ушшоқ сиблат аст

در راه تو خون دل عشاق سبیل است

Гӯи чашми ту хӯни рез ба ирғўии ту мо ро

گو چشم تو خون ریز به یرغوی تو ما را

Ҷузи нақши ту дар дидаи хаёлӣ ки дар ояд

جز نقش تو در دیده خیالی که در آید

Аз сари бабради наргиси ҷодӯии ту мо ро

از سر ببرد نرگس جادوی تو ما را

Дар мамлакати ҳасани з ҳар ваҷҳ ки хуб аст

در مملکت حسن ز هر وجه که خوب است

Дар чашм наёяд ба ҷуз аз рӯй ту мо ро

در چشم نیاید به جز از روی تو ما را

Зон рӯй ки аз силсила аҳл ҷунунем

زان روی که از سلسله اهل جنونیم

Занҷир кунад ҳалқаи гесуии ту мо ро

زنجیر کند حلقه گیسوی تو ما را

Афтодаи чашми сияҳати ибн ҳисом аст

افتاده چشم سیهت ابن حسام است

Зон рӯз ки афтодаи назари сӯии ту мо ро

زان روز که افتاده نظر سوی تو ما را