Ҷаъди мишкӣнат ки дили вобаста савдоӣ ӯст

جعد مشکینت که دل وابسته سودای اوست

Бастаи афсуни саҳари чашм мороФсоӣ ӯст

بسته افسون سحر چشم مارافسای اوست

Гар дилами парвонаи он шамъ равшан шуд чаҳ шуд

گر دلم پروانه آن شمع روشن شد چه شد

эй басои дилҳо ки чун парвона нопарвоӣ ӯст

ای بسا دل‌ها که چون پروانه ناپروای اوست

Хонаи чашмаши сияҳи кони шӯхи яғмоеи сифат

خانه چشمش سیه کان شوخ یغمایی‌صفت

Хонаи сабри дили мискини ман яғмоӣ ӯст

خانه صبر دل مسکین من یغمای اوست

Нисбати болой ӯ бо сарв кардам ғқл гуфт

نسبت بالای او با سرو کردم غقل گفت

Дар чамани сарвӣ наме байнам ки ҳам болой ӯст

در چمن سروی نمی‌بینم که هم بالای اوست

Дай ба ваъда гуфт : фардо рӯй бинмоем туро

دی به وعده گفت: فردا روی بنمایم ترا

Муждае хуш доду дил бар ваъда фардоӣ ӯст

مژده‌ای خوش داد و دل بر وعده فردای اوست

Ҳаркасиро бар ҷабини симои маҳбӯбӣ дигар

هرکسی را بر جبین سیمای محبوبی دگر

Бар ҷабин хок хӯрд ман ҳама симоӣ ӯст

بر جبین خاک خورد من همه سیمای اوست

Зоҳидии мأўӣ ба ҷинат ёфтанд ибни ҳисом

زاهدان مأوی به جنّت یافتند ابن حسام

Мӯътакиф шуд бар дараш кони ҷинат алмأўоӣ ӯст

معتکف شد بر درش کان جنّت المأوای اوست