эй карда ба ғамзаи дили сад шефтаи тороҷ
ای کرده به غمزه دل صد شیفته تاراج
Тири мижаи ?ути синаи ман сохтаи омоҷ
تیر مژهات سینهٔ من ساخته آماج
Пайвастаи камони сияҳ аз машк кашида аст
پیوسته کمان سیه از مشک کشیده است
Тафрае ду абрӯии ту бар доираи оҷ
طفرهای دو ابروی تو بر دایرهٔ عاج
Зон лаб ки расидааст латофат ба нассобаш
زان لب که رسیده است لطافت به نصابش
Шартаст закотӣ ки расонанд ба муҳтоҷ
شرط است زکاتی که رسانند به محتاج
эй сарви гул андом бидиҳ бодаи софӣ
ای سرو گلاندام بده بادهٔ صافی
Бар нолаи мурғи саҳару нағмаи дроҷ
بر نالهٔ مرغ سحر و نغمهٔ درّاج
эй аҳли сафоро дар ту каъбаи мақсӯд
ای اهل صفا را در تو کعبهٔ مقصود
Лаббайки занони байн ба сари кӯии ту ҳуҷҷоҷ
لبیکزنان بین به سر کوی تو حُجّاج
Дар панҷаи ушшоқ камоне сети қавии пай
در پنجهٔ عشاق کمانیست قویپی
Конро накашидааст ба ҷузи бозуии ҳаллоҷ
کان را نکشیده است به جز بازوی حلّاج
Бар хоки ръўнт ба такаббур чаҳ хиромӣ
بر خاک رعونت به تکبر چه خرامی
Сарҳо бингар зер пай андохта бе тоҷ
سرها بنگر زیر پی انداخته بیتاج
Бигирифт лабати малики латофат ба малоҳат
بگرفت لبت ملک لطافت به ملاحت
Пайдост ки аз кишвари хубон ки баради боҷ
پیداست که از کشور خوبان که برد باج
Гӯи хок дарат саҷдаи гуҳи ибн ҳисом аст
گو خاک درت سجدهگه ابن حسام است
Иршод чунин мекунадаш солики минҳоҷ
ارشاد چنین میکندش سالک منهاج