эй ба сари кӯии ту маскану мأўии маро

ای به سر کوی تو مسکن و مأوی مرا

Хок дарат хуштар аз ҷинати аъло маро

خاک درت خوش‌تر از جنت اعلی مرا

Рӯй туам дар назари фикри туам дар замир

روی توام در نظر فکر توام در ضمیر

Беҳтар аз ин чун буд сӯрату маънии маро

بهتر از این چون بود صورت و معنی مرا

Гӯша нишинон кунанд даъвӣ ҳар қибла Эй

گوشه‌نشینان کنند دعوی هر قبله‌ای

Қибла абрӯӣ туаст каъбаи даъвии маро

قبلهٔ ابروی توست کعبه دعوی مرا

Донаи хол ту шуд роҳзани зуҳди ман

دانهٔ خال تو شد راهزن زهد من

Ишқи ту бар бод дод хирмани тақвои маро

عشق تو بر باد داد خرمن تقوی مرا

Ман ки шудам куштаи он бути исои сиришт

من که شدم کشتهٔ آن بت عیسی سرشت

Бӯ ки ҳаётӣ диҳад аз дами исои маро

بو که حیاتی دهد از دم عیسی مرا

Хотири мискин ба ҳиҷр чун раҳи таскини барад

خاطر مسکین به هجر چون ره تسکین برد

Гар надиҳади муждае васли тасаллии маро

گر ندهد مژده‌ای وصل تسلی مرا

Гар шавад ибни ҳисом дар ғами ишқаши тамом

گر شود ابن حسام در غم عشقش تمام

Бас буд ин давлат аз ?данеу уқбои маро

بس بود این دولت از دنیی و عقبی مرا