Хати мишкӣн ки бар гирди рахт чун авд ме гардад

خط مشکین که بر گرد رخت چون عود می‌گردد

Бидон монад ки дар болои оташ дӯд ме гардад

بدان ماند که در بالای آتش دود می‌گردد

зи тоби меҳри тобони ҷамолат пуртӯй дорад

ز تاب مهر تابان جمالت پرتوی دارد

Шаби ин машъал ки бар айвони дӯд андӯд ме гардад

شب این مشعل که بر ایوان دود اندود می‌گردد

Сбогўиӣ ки аз чини сари зулф ту ме ояд

صباگویی که از چین سر زلف تو می‌آید

Ки аз бӯяши насими боғ машк олуд ме гардад

که از بویش نسیم باغ مُشک‌آلود می‌گردد

Дили беморам аз гӯии занхдон ту ме гуяд

دل بیمارم از گوی زنخدان تو می‌گوید

Ба гирди себи симин аз пай беҳбуд ме гардад

به گرد سیب سیمین از پی بهبود می‌گردد

На бар гирдами нгрдонми сар аз теғи ту гардонам

نه بر گردم نگردانم سر از تیغ تو گردانم

Ки дасту теғи ту аз ман ба сар хушнӯд ме гардад

که دست و تیغ تو از من به سر خشنود می‌گردد

Аё ибни ҳисом аз сар қадам кун дар раҳи ҷонон

ایا ابن حسام از سر قدم کن در ره جانان

Аёзӣ ҳарки кард ӯ оқибат Маҳмӯд ме гардад

ایازی هرکه کرد او عاقبت محمود می‌گردد

Збўри ишқи ту рӯҳи алқудс дар гӯш ме гирад

زبور عشق تو روح‌القُدُس در گوش می‌گیرد

Чаҳ хуши мурғӣ ба гирди нағма Довӯд ме гардад

چه خوش مرغی به گرد نغمهٔ داوود می‌گردد