Моро ба ҷои об агар аз дида хӯн равад

ما را به جای آب اگر از دیده خون رود

Чун рафт ҷони ҳроинаҳи сабр ва сукӯн равад

چون رفت جان هرآینه صبر و سکون رود

Аз гӯша ӣ ҷигар наравад доғ ӯ маро

از گوشه ی جگر نرود داغ او مرا

Ореи зи синаи доғи ҷгргўшаҳ чун равад

آری ز سینه داغ جگرگوشه چون رود

Симоби оҳи ман бикунади чархро сиёҳ

سیماب آه من بکند چرخ را سیاه

Гар оҳи ман ба гунбад симобгўн равад

گر آه من به گنبد سیمابگون رود

Бркўаҳ агар ниҳанд таҳаммул наёвард

برکوه اگر نهند تحمل نیاورد

Онч аз ғами ту бар дили зор ва забун равад

آنچ از غم تو بر دل زار و زبون رود

Тирёк рӯзгор набошад давои расон

تریاک روزگار نباشد دوا رسان

Анро ки заҳри доғи ту андар дарун равад

انرا که زهر داغ تو اندر درون رود

Чун дил ба қӯти маликяти баради шикеб

چون دل به قوت ملکیّت برد شکیب

Сабр аз дарича ӣ башарият бурун равад

صبر از دریچه ی بشریّت برون رود

Ақли ҷунуни гирифтаи фурушад ба кӯии ғам

عقل جنون گرفته فروشد به کوی غم

Тарсам ки ақл дрсркорҷнўн равад

ترسم که عقل درسرکارجنون رود

Ҳрдми зчшми ман бчкди ашки лолаи ранг

هردم زچشم من بچکد اشک لاله رنگ

Дрчшми кони хаёли рухи лола гаван равад

درچشم کان خیال رخ لاله گون رود

Кўрўкбўди чарх ки аз ҷаври рӯзгор

کوروکبود چرخ که از جور روزگار

Брмн ҳар ончӣ меравад аз чарх дун равад

برمن هر آنچه می رود از چرخ دون رود

Ибни ҳисом аз дар давлати паноҳи дӯст

ابن حسام از در دولت پناه دوست

Бар ваъда ӣ пноҳгаҳи охир бурун равад

بر وعده ی پناهگه آخر برون رود