Дилами фидои ту бод эй насими анбари без

دلم فدای تو باد ای نسیم عنبر بیز

Ба дастгирии афтодае чу ман бархез

به دستگیری افتاده ای چو من برخیز

Чунин ки чашми ту ҳар гӯшае камӣн дорад

چنین که چشم تو هر گوشه ای کمین دارد

Чигуна дил биншинад ба гӯша ӣ парҳез

چگونه دل بنشیند به گوشه ی پرهیز

Збс ки оташи рухсора ӣ ту ме афрӯхт

زبس که آتش رخساره ی تو می افروخت

Бсухт хирмани тақвои ман ба оташи тез

بسوخت خرمن تقوای من به آتش تیز

Задем дар хами зулфи гиреҳи гушои ту чанг

زدیم در خم زلف گره گشای تو چنگ

Ки муфлисем ва надорем ҳеҷ дасти овез

که مفلسیم و نداریم هیچ دست آویز

Биё ки бодау гулро ба ҳам бромизим

بیا که باده و گل را به هم برآمیزیم

зи дасти ҳодиса ӣ рӯзгори ранг омез

ز دست حادثه ی روزگار رنگ آمیز

Биор коса ва аз май пуроб рангин кун

بیار کاسه و از می پرآب رنگین کن

Зхок пуршудаи байни коса ӣ сари парвиз

زخاک پرشده بین کاسه ی سر پرویز

Савори ҳодиса ҳар сӯи ду аспа ме тозад

سوار حادثه هر سو دو اسپه می تازد

На Рахш азу битавонад гурехт на шабдиз

نه رخش ازو بتواند گریخت نه شبدیز

Фазоӣ синаам оташ гирифт мардуми чашм

فضای سینه ام آتش گرفت مردم چشم

Ту мардумӣ куну обии здидаҳ бар ваии рез

تو مردمی کن و آبی زدیده بر وی ریز

Фазоӣ синаам оташ гирифт мардуми чашм

فضای سینه ام آتش گرفت مردم چشم

Ту мардумӣ куну обии зи дида бар ваии рез

تو مردمی کن و آبی ز دیده بر وی ریز

Битохт лашкари ғами қалби синаи ибни ҳисом

بتاخت لشکر غم قلب سینه ابن حسام

Паноҳ май талабии хез ва дар пиёлаи гурез

پناه می طلبی خیز و در پیاله گریز