Фархундаи боди мақдами дастури комёб
فرخنده باد مقدم دستور کامیاب
Бар рӯзгори давлати шоҳи фалаки ҷаноб
بر روزگار دولت شاه فلک جناب
Султони машриқин ки аз авҷи сарварӣ
سلطان مشرقین که از اوج سروری
Рأиш фиканд сояи рифъат бар офтоб
رأیش فکند سایه رفعت بر آفتاب
Он каз срири хома ӯ гӯши соилон
آن کز صریر خامه او گوش سایلان
Пеш аз савол ёфта некӯтарин ҷавоб
پیش از سؤال یافته نیکوترین جواب
Яҳёи тоҷи бахш ки то расм хусравӣаст
یحیی تاج بخش که تا رسم خسرویست
Тахт ке наёфт чу ӯ шоҳи комёб
تخت کیی نیافت چو او شاه کامیاب
Аз шарми рأиши охир ҳар рӯз мешавад
از شرم رأیش آخر هر روز میشود
Хуршеди зарди рӯи пас ин нилгўнҳҷоб
خورشید زرد رو پس این نیلگونحجاب
То адл ӯ иморати олами баннои ниҳод
تا عدل او عمارت عالم بنا نهاد
Ҷоӣӣ намонад ҷузи дили аъдоӣ ӯ хароб
جائی نماند جز دل اعدای او خراب
эй хусравӣ кигар барад аз баҳри ҳимматат
ای خسروی که گر برد از بحر همتت
Фасли баҳори қатраи басӯии ҳавои саҳоб
فصل بهار قطره بسوی هوا سحاب
Гар бар замин шӯра фишонд ршоши хеш
گر بر زمین شوره فشاند رشاش خویش
Дар сабзаҳоаш лола шавад лؤлؤи хўшоб
در سبزه هاش لاله شود لؤلؤ خوشاب
Гар бугзарад ба бешаи шерони зи халқ ӯ
گر بگذرد به بیشه شیران ز خلق او
Бўӣӣ ки мебарадгар вози кори машки ноб
بوئی که میبرد گر واز کار مشک ناب
Гардад чу нофи оҳӯии тотори мшкбор
گردد چو ناف آهوی تاتار مشکبار
Аз буии Фоиҳ ӯ коми шери ғоб
از بوی فایح او کام شیر غاب
Вар бингаранд сӯии замину замони бахшам
ور بنگرند سوی زمین و زمان بخشم
Азми сабки Аннанату ҳзми гарони рикоб
عزم سبک عنانت و حزم گران رکاب
Табъ замон шавад чу замини толиби сукӯн
طبع زمان شود چو زمین طالب سکون
Ҳзм замин шавад чу замони боиси шитоб
حزم زمین شود چو زمان باعث شتاب
Шоҳои умедвори чунонам ки анқариб
شاها امیدوار چنانم که عنقریب
Сар бар кунад зи давлати ту бахти ман зи хоб
سر بر کند ز دولت تو بخت من ز خواب
Дар хшксоли мкрмт аз абри рأФтт
در خشکسال مکرمت از ابر رأفتت
Орад биравӣ кори марои рӯзгори об
آرد بروی کار مرا روزگار آب
Ибни ямин чу аз раҳ ихлос мебарад
ابن یمین چو از ره اخلاص میبرد
Бо бандагони ҳазрати маймунати интисоб
با بندگان حضرت میمونت انتساب
Ҳар чанд мунқалиб кунад аҳвол ӯ фалак
هر چند منقلب کند احوال او فلک
Ҳаргиз наҷуед аз раҳи ихлоси инқилоб
هرگز نجوید از ره اخلاص انقلاب
Ҳқо ки бо саноати зи девони табъи хеш
حقا که با ثنات ز دیوان طبع خویش
Аз баҳри ифтихор фалак кардам интихоб
از بهر افتخار فلک کردم انتخاب
Ҷуз бар ҷаноби ҳазрати шоҳии бҳичи фасл
جز بر جناب حضرت شاهی بهیچ فصل
Аз роҳ илтиҷо нагузаштам бҳичи боб
از راه التجا نگذشتم بهیچ باب
Дар ғайбату ҳузури ним фориғ аз ду кор
در غیبت و حضور نیم فارغ از دو کار
Фикрами ниҳодаи қоида ҳар ду бар савоб
فکرم نهاده قاعده هر دو بر صواب
Гар ҳозирами бзкри саноҳои мустатоб
گر حاضرم بذکر ثناهای مستطاب
Вари ғоӣбми бФкри дуоҳои мустаҷоб
ور غائبم بفکر دعاهای مستجاب
Воҷиб буд риояти онкас ки ҷуз дарат
واجب بود رعایت آنکس که جز درت
Нашносад аз басити замини марҷаъу моб
نشناسد از بسیط زمین مرجع و مآب
То рӯзи базми қоида хостан буд
تا روز بزم قاعده خواستن بود
Аз соқёни шароби вази боўрҷёни кабоб
از ساقیان شراب وز باورجیان کباب
Ҳар кӯ на бар муроди ту бар минҳди асос
هر کو نه بر مراد تو بر مینهد اساس
Бод аз дилаши кабобу зхўни ҷигари шароб
باد از دلش کباب و زخون جگر شراب