Чист он гавҳар ки ҳаст аз лаъли тоҷии барсараш
چیست آن گوهر که هست از لعل تاجی برسرش
Ваз паранд оли доими ?гератаи ӣии андари буриш
وز پرند آل دائم گرته ئی اندر برش
Ҳаст сурхии бодсору танги чашму сахти дил
هست سرخی باد سار و تنگ چشم و سخت دل
Вази либоси ол аббосаст аксари бистараш
وز لباس آل عباس است اکثر بسترش
Ҳамчу беморӣаст музмин лекгар майлаш буд
همچو بیماریست مزمن لیک گر میلش بود
Ҷустан осонаст ҳамчун одён аз чанбараш
جستن آسانست همچون عادیان از چنبرش
Ғайр кносӣ надонад ҳеҷ ҳарфати венаи аҷаб
غیر کناسی نداند هیچ حرفت وین عجب
Гоҳаши андари сими мигирнд ва гоҳе дар зараш
گاهش اندر سیم میگیرند و گاهی در زرش
Ҳамчу хӯн олуд теғӣ обдор омад ва лек
همچو خون آلود تیغی آبدار آمد و لیک
Дар сарин меҳр хон бошад ниёами андари хӯриш
در سرین مهر خان باشد نیام اندر خورش
Хӯни Тифли бигнаҳ дар хоки резади вонгаҳе
خون طفل بیگنه در خاک ریزد وانگهی
Ашк чун об зулол ояд зи чашми аъўрш
اشک چون آب زلال آید ز چشم اعورش
Дар пас ҳар бигноаҳи афтода гўҳӣ мехӯрд
در پس هر بیگناه افتاده گوهی میخورد
То сари анҷом аз чунин корӣ чаҳ ояд кайфараш
تا سر انجام از چنین کاری چه آید کیفرش
Гоҳи сахтии дев агар бигурезад аз захмаш равост
گاه سختی دیو اگر بگریزد از زخمش رواست
зи онкӣ бар шакл шаҳоб омад саросари пайкараш
ز آنکه بر شکل شهاب آمد سراسر پیکرش
Ростӣ монанди тирии қомат ва болой ӯст
راستی مانند تیری قامت و بالای اوست
Каз ақиқу ғолияи созанди пайкону париш
کز عقیق و غالیه سازند پیکان و پرش
Сӯзании ёқӯти пайкарро ҳаме монад валек
سوزنی یاقوت پیکر را همی ماند ولیک
Ҷуз даридан нест чун миқрози кори дигараш
جز دریدن نیست چون مقراض کار دیگرش
Чун бпоастад ту гўӣӣ ҳаст шамъии лаъли фом
چون بپا استد تو گوئی هست شمعی لعل فام
Лек пайваста лаган бошад зи машку анбараш
لیک پیوسته لگن باشد ز مشک و عنبرش
Ҳаст чун шахси муҳосиби венаи аҷаб каз ақдҳо
هست چون شخص محاسب وین عجب کز عقدها
ё навад ё бист бошад ақд ва бешу камтараш
یا نود یا بیست باشد عقد و بیش و کمترش
Хонаи ёрӣ ки дар ваии икзмон меҳмон шавад
خانه یاری که در وی یکزمان مهمان شود
Гирад андари қии бъмдои ҷумлаи девор ва дараш
گیرد اندر قی بعمدا جمله دیوار و درش
Бас ки мёрди манӣ дар сар бгоҳ корзор
بس که میارد منی در سر بگاه کارزار
Лоҷарам чун хасм хусрав мебаранд аз тани сараш
لاجرم چون خصم خسرو میبرند از تن سرش
Хусрави одили низоми малику миллати коФтоб
خسرو عادل نظام ملک و ملت کآفتاب
Ҳаст доими муқтабас аз нури раъии анвараш
هست دائم مقتبس از نور رأی انورش
Абри дасти род ӯ бар оз агар Фоӣз шавад
ابر دست راد او بر آز اگر فائض شود
Ҳамчу дарё пуркунад домани з дару гавҳараш
همچو دریا پرکند دامن ز در و گوهرش
Менамояд бадсиголи маликро вақти ҷидол
مینماید بدسگال ملک را وقت جدال
Ҳуҷҷатии баси равшану қотеъи забони ханҷараш
حجتی بس روشن و قاطع زبان خنجرش
Мамлакатро сурх рӯ медораду фарбеҳи мудом
مملکت را سرخ رو میدارد و فربه مدام
Аз нами оби сиёҳи он калаки зарду лоғараш
از نم آب سیاه آن کلک زرد و لاغرش
Осмонгар хӯни нмигриди зиришки қадар ӯ
آسمان گر خون نمیگرید زرشک قدر او
Охири рӯз аз чаҳ рӯ шуд арғавони нилӯфараш
آخر روز از چه رو شد ارغوان نیلوفرش
Ҳосиди ҷоҳаш сар афкандаст доими баҳри онк
حاسد جاهش سر افکندست دائم بهر آنک
Сарзаниши миёид ӯ доими зи гурзи сарвараш
سرزنش مییاید او دائم ز گرز سرورش
Ҷовдони рутаб аллсон ёбам бмдҳши калак ро
جاودان رطب اللسان یابم بمدحش کلک را
Гар чаҳ доими сари ҳаме барам чу зулфи дилбараш
گر چه دائم سر همی برم چو زلف دلبرش
Душман ӯгар шукр хоед ки бодаши заҳри мор
دشمن او گر شکر خاید که بادش زهر مار
Чун шрнг ояд зи талхӣ дар мазоқи он шукраш
چون شرنگ آید ز تلخی در مذاق آن شکرش
Ва онк ёбад баҳраи ӣӣ аз подзаҳри лутф ӯ
و آنک یابد بهره ئی از پادزهر لطف او
Заҳр гардад ҳамчуи оби зиндагии ҷони парвариш
زهر گردد همچو آب زندگی جان پرورش
Зуҳра ва баҳром мезебанд гоҳи разму базм
زهره و بهرام می زیبند گاه رزم و بزم
Ин яке ханҷари гузор ва он дигар хунёгараш
این یکی خنجر گذار و آن دگر خنیاگرش
Соҳбо чун ҳаст ромати тавсани чархи фалак
صاحبا چون هست رامت توسن چرخ فلک
Шуд муҳайёи гӯйу тоски доим аз моҳу хӯриш
شد مهیا گوی و طاسک دائم از ماه و خورش
Аикаҳ то муставфии девони аъло ҷамъ кард
ایکه تا مستوفی دیوان اعلی جمع کرد
Номи девони карами боризи тўӣии сари дафтараш
نام دیوان کرم بارز توئی سر دفترش
То зи боғи адли ту хӯрдааст фитнаи кӯи канор
تا ز باغ عدل تو خورده است فتنه کو کنار
Каси нмибнддгрбидори андари кишвараш
کس نمیبنددگربیدار اندر کشورش
Нешикар бо душманати гўӣӣ ки ширинӣ намӯд
نیشکر با دشمنت گوئی که شیرینی نمود
Кини чунин дарбанд карда мекашад аз аскараш
کین چنین دربند کرده میکشد از عسکرش
Ҷовдони ҷавзои сифати бандади камар дар бандагӣат
جاودان جوزا صفت بندد کمر در بندگیت
Офтоб ар раъии ту якбор хонд чокараш
آفتاب ار رأی تو یکبار خواند چاکرش
То арз қоим набошад ҷузи бзоти ҷавҳарӣ
تا عرض قائم نباشد جز بذات جوهری
Боди давлат чун арзи зоти шарифати ҷавҳараш
باد دولت چون عرض ذات شریفت جوهرش
Ҳар ки дил дар хизматат софӣ надорад ҳамчуи об
هر که دل در خدمتت صافی ندارد همچو آب
Зиндагӣ дар хок хӯрдани бод ҳамчун озараш
زندگی در خاک خوردن باد همچون آذرش