Гардиши гардуни бкомм гар набошад гӯ мабош
گردش گردون بکامم گر نباشد گو مباش
Варзи меҳраш бар серум афсар набошад гўмбош
ورز مهرش بر سرم افسر نباشد گومباش
Гар ҳунарманд аз касе ёрии наёбад гӯ меаб
گر هنرمند از کسی یاری نیابد گو میاب
Чун ҳунар ёраст агар ёвар набошад гӯ мабош
چون هنر یارست اگر یاور نباشد گو مباش
Партави нури таҷаллӣ чун зи шаб зулмат задуд
پرتو نور تجلی چون ز شب ظلمت زدود
Бар сипеҳр ар тобиш ахтар набошад гӯ мабош
بر سپهر ار تابش اختر نباشد گو مباش
Чун надорам доварӣ бо ҳечкас дар хайру шар
چون ندارم داوری با هیچکس در خیر و شر
Гар марои дилгармӣ довар набошад гӯ мабош
گر مرا دلگرمی داور نباشد گو مباش
Дар ҷаҳон аз халқ агар ёрӣ наёбам бок нест
در جهان از خلق اگر یاری نیابم باک نیست
Бо алӣ дар разм агар қанбар набошад гӯ мабош
با علی در رزم اگر قنبر نباشد گو مباش
Бо чунин қаҳти ҳунари кобноءи даҳр аз ҷаҳли хеш
با چنین قحط هنر کابناء دهر از جهل خویش
Ҷумла гӯйанд ар ҳунар парвар набошад гӯ мабош
جمله گویند ار هنر پرور نباشد گو مباش
Гар ҳунарпарвар замин осо нагардад поймол
گر هنر پرور زمین آسا نگردد پایمال
Гар басони осмон сарвар набошад гӯ мабош
گر بسان آسمان سرور نباشد گو مباش
Чун камар ҳаргиз нахоҳам бӯдани андари банди зар
چون کمر هرگز نخواهم بودن اندر بند زر
Гар қабои зари кашам дар бар набошад гӯ мабош
گر قبای زر کشم در بر نباشد گو مباش
Чун эй ҳамтеми бартар з насар тоир аст
چون همای همتم برتر ز نسر طایر است
Тоҷаш ар ҳудҳуди сифат бар сар набошад гӯ мабош
تاجش ار هدهد صفت بر سر نباشد گو مباش
Обрӯӣ аз баҳри нон бар хок натавон рехтан
آبروی از بهر نان بر خاک نتوان ریختن
Гар ниҳоли ризқи моро бар набошад гӯ мабош
گر نهال رزق ما را بر نباشد گو مباش
Кӣ тавон дар банд бӯдани баҳри шукри ҳамчуи не
کی توان در بند بودن بهر شکر همچو نی
Сарви озодигараш шукр набошад гӯ мабош
سرو آزادی گرش شکر نباشد گو مباش
Хории миннати зи баҳр орзӯ натавон кашид
خواری منت ز بهر آرزو نتوان کشید
Моу иззати ҳеҷ дигар гар набошад гӯ мабош
ما و عزت هیچ دیگر گر نباشد گو مباش
Миннати ризвони зи баҳри кавсар ар бояд кашид
منت رضوان ز بهر کوثر ار باید کشید
Фориғами зи он ҳаргиз ар кавсар набошад гӯ мабош
فارغم ز آن هرگز ار کوثر نباشد گو مباش
Ҳастам аз ҳиммат чу Мӯсои раҳрави водии қудс
هستم از همت چو موسی رهرو وادی قدس
Гар бпоими пои пӯш андар набошад гӯ мабош
گر بپایم پای پوش اندر نباشد گو مباش
Мард бояд каз раҳи маънӣ буд ороста
مرد باید کز ره معنی بود آراسته
Гар бзоҳри сӯраташ дар хур набошад гӯ мабош
گر بظاهر صورتش در خور نباشد گو مباش
Раъй бояд каз сафо чун об ва чун озар буд
رأی باید کز صفا چون آب و چون آذر بود
Рӯй агар чун об ва чун озар набошад гӯ мабош
روی اگر چون آب و چون آذر نباشد گو مباش
Оби руз бояд ки бошад дар сафо чун оби зар
آب رز باید که باشد در صفا چون آب زر
Гар зи зари мағрибӣ соғар набошад гӯ мабош
گر ز زر مغربی ساغر نباشد گو مباش
Миннати эзадро китар домани ним монанди абр
منت ایزد را که تر دامن نیم مانند ابر
Гар чу абрами ҷайби пар гавҳар набошад гӯ мабош
گر چو ابرم جیب پر گوهر نباشد گو مباش
Чун буд ибни ямин аз дар мавзун бо ясор
چون بود ابن یمین از در موزون با یسار
Гар чу конаши ганҷи сим ва зар набошад гӯ мабош
گر چو کانش گنج سیم و زر نباشد گو مباش
Ҳосили оқили зи дунё чун накӯи номӣ буд
حاصل عاقل ز دنیا چون نکو نامی بود
Ин бастгар ҳосил дигар набошад гӯ мабош
این بست گر حاصل دیگر نباشد گو مباش