Хуҷастаи субҳдамии коннигор меҳри гусал

خجسته صبحدمی کان نگار مهر گسل

БФоли саъди намояди зи ҳабиби моҳи чгл

بفال سعد نماید ز حبیب ماه چگل

зи тарафи ҷоҳи зқни холи ънбринши бсҳр

ز طرف جاه ذقن خال عنبرینش بسحر

Кунад ҳикояти Њорут дар чаҳ Бобул

کند حکایت هاروت در چه بابل

зи ишқи силсилаи зулфи машки пайкар ӯ

ز عشق سلسله زلف مشک پیکر او

Хиради бҷонб девонагӣ шавад моил

خرد بجانب دیوانگی شود مایل

Дилами бслслаҳи зулфаш аз ҷунун афтод

دلم بسلسله زلفش از جنون افتاد

Вагарна мор нагирад барои худ оқил

وگرنه مار نگیرد برای خود عاقل

Замона бар рух ӯ вақф кард хӯбӣ ро

زمانه بر رخ او وقف کرد خوبی را

Кунун ҳмикнди он хати мшкбори сҷл

کنون همیکند آن خط مشکبار سجل

Збонҳолу руху бурқаъаши ҳмигўид

زبانحال و رخ و برقعش همیگوید

Ки қалби ақраб азин рӯаст моҳро манзил

که قلب عقرب ازین روست ماه را منزل

Фурӯғи чеҳраи хуршеди зард фом чарост

فروغ چهره خورشید زرد فام چراست

Агар на зи онрх чун моҳ осмонаст хаҷал

اگر نه ز آنرخ چون ماه آسمانست خجل

Ниҳоли қомат ӯро расад сарафрозӣ

نهال قامت او را رسد سرافرازی

Ки пои сарви зи рашкаш фурӯ шудаст бгл

که پای سرو ز رشکش فرو شدست بگل

Дилаши зи нолаи неи ҳеҷ нарм ме нашавад

دلش ز ناله نی هیچ نرم می نشود

Чаҳ сахти дил санамаст оннигор меҳри гусал

چه سخت دل صنم است آن نگار مهر گسل

Балии зи нолаи зори ҷарас чаҳ ранҷ расад

بلی ز ناله زار جرس چه رنج رسد

Бкорўонӣ хуфта набоз дар маҳмил

بکاروانی خفته نباز در محمل

Ҷафои зи ҷумлаи ҷаҳони талху вази лабати ширин

جفا ز جمله جهان تلخ و وز لبت شیرین

зи ҷон бариданами осон ва аз лабаши мшгл

ز جان بریدنم آسان و از لبش مشگل

Умедвори чунонам ки боз аз сари шавқ

امیدوار چنانم که باز از سر شوق

Агар рақиб нагардад миёни мо ҳоил

اگر رقیب نگردد میان ما حائل

Чу наргисӣ ки дроФтди бпои сарви сеӣ

چو نرگسی که درافتد بپای سرو سهی

Бпои дӯст дар уфтем масту лоиқъл

بپای دوست در افتیم مست و لایقعل

Бигуфтам онмаҳи тобони тўӣӣ ки ғамзаи ту

بگفتم آنمه تابان توئی که غمزه تو

Бирехт хӯни дилами бигноаҳ ва ту ғофил

بریخت خون دلم بیگناه و تو غافل

Бигуфт агар чаҳ гноҳисти баси бузург валек

بگفت اگر چه گناهیست بس بزرگ ولیک

Мгири хурда ки мастӣ бар он шудаш ҳомил

مگیر خرده که مستی بر آن شدش حامل

Паём додам ва гуфтам дилами ту дорӣ гуфт

پیام دادم و گفتم دلم تو داری گفت

Кадоми дил чаҳ дили охири дил аз куҷои туу дил

کدام دل چه دل آخر دل از کجا تو و دل

Ситами ҳмикнди он бути магар ки огаҳ нест

ستم همیکند آن بت مگر که آگه نیست

Ки ҳаст ибни ямини бандаи шаҳи одил

که هست ابن یمین بنده شه عادل

Муҳӣти маркази рифъати сипеҳри ҳишмату ҷоҳ

محیط مرکز رفعت سپهر حشمت و جاه

Ълоءи давлату иқболи ҳиндӯии мқбл

علاء دولت و اقبال هندوی مقبل

Ҷаҳони лутфи Муҳамад ки халқ ӯ бидамӣ

جهان لطف محمد که خلق او بدمی

Ҳазор мӯъҷизи исо баҳақ кунад ботил

هزار معجز عیسی بحق کند باطل

Ҷаҳони зи ктми адами сӯии боргоҳи вуҷӯд

جهان ز کتم عدم سوی بارگاه وجود

зи шавқ хизматаш омад бФрқи мстъҷл

ز شوق خدمتش آمد بفرق مستعجل

Бики замони каф гавҳар фишонаш базл кунад

بیک زمان کف گوهر فشانش بذل کند

Захираи ӣӣ ки кунад кони бсди қирони ҳосил

ذخیره ئی که کند کان بصد قران حاصل

Ҷаҳони паноҳи взирои тўӣикаҳи хомаи тест

جهان پناه وزیرا توئیکه خامه تست

Миёни хайру шару нафъу зри баҳақи фосил

میان خیر و شر و نفع و ضر بحق فاصل

Тўӣии Фзлки ҷамъи ҳисоби аҳли ҳунар

توئی فذلک جمع حساب اهل هنر

Тўӣии босли збоқии сарварони фозил

توئی باصل زباقی سروران فاضل

Чу зикри ҷӯади турои рӯзгор нашр кунад

چو ذکر جود ترا روزگار نشر کند

Ҳадиси ҳотами тай тай кунад ктии сҷл

حدیث حاتم طی طی کند کطی سجل

зи меҳри раъии тугар моҳи муқтабас будӣ

ز مهر رأی تو گر ماه مقتبس بودی

Куҷои бсФи нъол фалак шудӣ нозил

کجا بصف نعال فلک شدی نازل

Вазорат аз ҳамаи олами висол бо ту гузид

وزارت از همه عالم وصال با تو گزید

Зиҳии саодати толеъ ки шуд баҳақи восил

زهی سعادت طالع که شد بحق واصل

Хдоигонои доне ки нест ибни ямин

خدایگانا دانی که نیست ابن یمین

Бимни мадҳи ту аз мураккаби ҳунари роҷл

بیمن مدح تو از مرکب هنر راجل

Чу баҳри хотири ман мавҷи фикрати ангезад

چو بحر خاطر من موج فکرت انگیزد

Замонаи гавҳар мавзун бичинад аз соҳил

زمانه گوهر موزون بچیند از ساحل

Арӯси табъи марои ҳеҷ дар наме бояд

عروس طبع مرا هیچ در نمی باید

Биҷузи зи зевари лутфат ки ҳаст аз он отил

بجز ز زیور لطفت که هست از آن عاطل

Вале гуҳӣ ки буд шуҳра дар ҳунар чу тўӣӣ

ولی گهی که بود شهره در هنر چو توئی

Шигифт нест агар чун манӣ буд хомл

شگفت نیست اگر چون منی بود خامل

Ҳунари бҳзрти ту арза доштан чунаст

هنر بحضرت تو عرضه داشتن چونست

Чунонкии бори бҳндўстони барии плпл

چنانکه بار بهندوستان بری پلپل

Сухан ба пеши ту оростан чунон бошад

سخن به پیش تو آراستن چنان باشد

Ки тӯҳфа бар дар сҳбони сухани баради боқул

که تحفه بر در سحبان سخن برد باقل

Камолу фазли ту аз ҳаду шарҳ берун аст

کمال و فضل تو از حد و شرح بیرون است

Тўӣӣ ки ҷумлаи камолотро шудӣ шомил

توئی که جمله کمالات را شدی شامل

зи зоти поки ту айни алкмоли қосири бод

ز ذات پاک تو عین الکمال قاصر باد

Ки нест ҳамчуи ту имрӯзи фозили комил

که نیست همچو تو امروز فاضل کامل