Рӯз ҷашн арабаст эй маи хубони аҷам

روز جشن عربست ای مه خوبان عجم

Вақт шодӣаст мабош аз ғами айёми дижам

وقت شادیست مباش از غم ایام دژم

Май хури андӯҳу ғами гетии бад аҳд махӯр

می خور اندوه و غم گیتی بد عهد مخور

Ки кро менакунад гетии бади аҳди бағам

که کرا می نکند گیتی بد عهد بغم

Баъди азин рояти айшу тараби афрохтаи дор

بعد ازین رایت عیش و طرب افراخته دار

Каз уфуқи моҳи нави иди броФрохти илм

کز افق ماه نو عید برافراخت علم

Рӯз идаст бихӯр бодаи гулгун ва бидиҳ

روز عیدست بخور باده گلگون و بده

Корзўи микндми бода вале бо ту баҳам

کآرزو میکندم باده ولی با تو بهم

Бода аз дасти ту дар маҷлиси дастури ҷаҳон

باده از دست تو در مجلس دستور جهان

Оби ҳайвон буд андари чамани боғи Ирам

آب حیوان بود اندر چمن باغ ارم

Ҷон фазояд май гулгуни зи кафи ҳамчуи тўӣӣ

جان فزاید می گلگون ز کف همچو توئی

Хосса дар маҷлиси дорои араби шоҳи аҷам

خاصه در مجلس دارای عرب شاه عجم

Осифи аҳди ълоءи дувалу дайни ҳиндӯ

آصف عهد علاء دول و دین هندو

Ки буд тораки тарки фалакаши зери қадам

که بود تارک ترک فلکش زیر قدم

Он ҷўонбхт ки доими фалаки пер буд

آن جوانبخت که دائم فلک پیر بود

Бар дараш ҳалқаи сифати пушт бхдмт зада хам

بر درش حلقه صفت پشت بخدمت زده خم

Онкӣ аз ғайрати баҳри каф ӯ абри баҳор

آنکه از غیرت بحر کف او ابر بهار

Дорад андари дил ва дар дидаи мудоми оташу нам

دارد اندر دل و در دیده مدام آتش و نم

Кони мумсики бсхо чун каф родат набӯд

کان ممسک بسخا چون کف رادت نبود

Ршҳаҳи кӯзаи шиносади хирад аз баҳри хзм

رشحه کوزه شناسد خرد از بحر خضم

Душман аз вай шавад анҷуми сифат аз меҳри ниҳон

دشمن از وی شود انجم صفت از مهر نهان

Гар чаҳ зи анҷум будаш бар сифати меҳри ҳашам

گر چه ز انجم بودش بر صفت مهر حشم

Теғ баронаш гуҳи разми ту гўӣӣ ки магар

تیغ برانش گه رزم تو گوئی که مگر

Равад ниласт равон гашта даров оби бқм

رود نیل است روان گشته دراو آب بقم

Хсрўо чун сухан аз ртбту ҷоҳ ту равад

خسروا چون سخن از رتبت و جاه تو رود

Осмонро нарасад дам задан аз маликати ҷам

آسمانرا نرسد دم زدن از ملکت جم

Кисвати малики бболои ту хайёти азал

کسوت ملک ببالای تو خیاط ازل

Он чунон дӯхт ки икҳбаҳ на бешаст ва на кам

آن چنان دوخت که یکحبه نه بیش است و نه کم

То дар ҳазрати маймуни ту иқболи кушод

تا در حضرت میمون تو اقبال گشاد

Давлати эҳром дараш баст чу зуввори ҳарам

دولت احرام درش بست چو زوار حرم

Сайқали раъии ту чун оина аз занг задуд

صیقل رأی تو چون آینه از زنگ زدود

Ҳар чаҳ бар сафҳаи авроқи бад аз зулму зулм

هر چه بر صفحه اوراق بد از ظلم و ظلم

Шуд сиёҳи оинаи ҷони бади андеши зи занг

شد سیاه آینه جان بد اندیش ز زنگ

Бас ки додаш фалаки оинаи гавани ишвау дам

بس که دادش فلک آینه گون عشوه و دم

Гар бар оҳӯи барра аз номи ту ҳрзӣ банданд

گر بر آهو بره از نام تو حرزی بندند

Аз далерӣ нахурд шери ҷуз аз шери аҷм

از دلیری نخورد شیر جز از شیر اجم

Хокпои ту агар боди расонади бчмн

خاکپای تو اگر باد رساند بچمن

Гардиш аз дидаи наргиси бабради офати нам

گردش از دیده نرگس ببرد آفت نم

Халқрогар наздӣ доъии ҷӯади ту сало

خلق را گر نزدی داعی جود تو صلا

Кӣ бсҳроӣ вуҷӯд омадӣ аз ктми адам

کی بصحرای وجود آمدی از کتم عدم

Ҳирсрогар чаҳ буд иллати ҷўъи клбӣ

حرص را گر چه بود علت جوع کلبی

Чор паҳлу кунад аз хон навол ту шикам

چار پهلو کند از خوان نوال تو شکم

Хирад ар раъй ту бинад ки ббозори фалак

خرد ار رأی تو بیند که ببازار فلک

Аз зари мағрибӣ меҳр равонаст дирам

از زر مغربی مهر روانست درم

Бар дуо хатм кунад ибни ямини мадҳи туро

بر دعا ختم کند ابن یمین مدح ترا

зи онкӣ бар кисвати мадҳи ту дъоӣисти илм

ز آنکه بر کسوت مدح تو دعائیست علم

То зи нӯки қалами котиби тақдир буд

تا ز نوک قلم کاتب تقدیر بود

Бар рухи таҳтаи гардун ба баду неки рақам

بر رخ تخته گردون به بد و نیک رقم

Бодаш аз оби сияҳи дидаи бикрдори дуот

بادش از آب سیه دیده بکردار دوات

Ҳар ки сар бар хат фармонат надорад чу қалам

هر که سر بر خط فرمانت ندارد چو قلم